ΤΡΕΝΤΙΝΙΑΝ: Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart, 17/6/22

Ο πρωταγωνιστής των ταινιών «Ζ», «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα», «Αγάπη», άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 91 ετών, στο στο Ιζές, στο Γκαρ, όπου διέμενε τα τελευταία τριάντα χρόνια μετην οικογένειάτου, ζώντσς ανάμεσα στους αγαπημένους του αμπελώνες.

H καριέρα του στον κινηματογράφο μετρούσε σχεδόν επτά δεκαετίες, με περισσότερους από 160 ρόλους στο θέατρο και τον κινηματογράφο, στο πλευρό «ιερών τεράτων». Ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν υπήρξε ο ηθοποιός που υποδύθηκε τον εισαγγελέα Χρήστο Σαρτζετάκη στην ταινία «Ζ» του Κώστα Γαβρά (από το ομώνυμο βιβλίο του Βασίλη Βασιλικού), που περιέγραφε τα γεγονότα πριν και μετά τη δολοφονία του βουλευτή της ΕΔΑ, Γρηγόρη Λαμπράκη, στη Θεσσαλονίκη. Ήταν πρωταγωνιστής της ταινίας στο πλευρό του Υβ Μοντάν (σ.σ. Γρηγόρης Λαμπράκης) και της Ειρήνης Παππά (σ.σ. Ελένη Λαμπράκη).

Ο Ζαν – Λουί Τρεντινιάν γεννήθηκε το 1930 στο Piolenc της Νότιας Γαλλίας.Ήταν γιος πλούσιου βιομήχανου και σπούδασε νομικά στο Aix-en-Provence. Με την υποκριτική άρχισε να ασχολείται από το 1950 συμμετέχοντας σε θεατρικές παραστάσεις έως ότου τον ανακάλυψε ο Ρότζερ Βαντίμ και έγινε διάσημος από την πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση, το 1956 με την ερμηνεία του «Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα» και συμπρωταγωνίστρια την Μπριζίτ Μπαρντό.

Η καριέρα του στο σινεμά συνεχίστηκε με την ταινία  «Ένας άνδρας και μια γυναίκα» του Κλοντ Λελούς (Χρυσός Φοίνικας στο Φεστιβάλ των Καννών το 1966) η οποία άφησε εποχή και υπήρξε, στη δεκαετία του ‘60, η πιο επιτυχημένη γαλλική ταινία που προβλήθηκε ποτέ στην ξένη αγορά. Η δεκαετία του ’60 ήταν, για τον Τρεντινιάν, όλη δική του: κέρδισε το βραβείο ερμηνείας επίσης στο φεστιβάλ Καννών τρία χρόνια αργότερα, το 1969, με το «Ζ» του Κώστα Γαβρά. Στη δύση της καριέρας του ήρθε άλλο ένα αποκορύφωμα, το βραβείο Σεζάρ για την ερμηνεία του στην «Αγάπη» του Μίχαελ Χάνεκε, το 2013.

Πολύπλευρος στις ερμηνείες του, ο Τρεντινιάν επέλεγε ρόλους τόσο σε εμπορικές ταινίες («Κάψτε το Παρίσι», 1966), όσο και σε αβάν-γκαρντ («Ο άνδρας που λέει ψέματα», Αργυρή Άρκτος στο Φεστιβάλ του Βερολίνου) και σε πολιτικές («Ζ» του Κώστα Γαβρά). Στην Ιταλία συνεργάστηκε με τους ιταλούς σκηνοθέτες Sergio Corbucci στη “Μεγάλη Σιωπή”, Valerio Zurlini στο “Βίαιο Καλοκαίρι” και στην “ Έρημο των Τατάρων”, Ettore Scola στην “Ταράτσα”, Bernardo Bertolucci στο “Κομφορμίστα” και Dino Risi στην “Εύκολη Ζωή”. Το 1994, πρωταγωνίστησε στην τελευταία ταινία του Κ. Κισλόφσκι “Three Colors: Κόκκινο”. Έκτοτε, έκανε περιστασιακά κινηματογραφικούς ρόλους, ενώ επικεντρώθηκε στο θέατρο. Μετά από ένα κενό 14 ετών, ο Trintignant επέστρεψε στην οθόνη για την ταινία “Αγάπη”(Amour) του Michael Haneke.

Μετά τον χαμό της κόρης του απομακρύνθηκε για μια δεκαετία από τα κινηματογραφικά πλατό και επέστρεψε δυναμικά το 2012 με την «Αγάπη» του Χάνεκε ενώ το 2017 συμμετείχε στην ταινία του ιδίου “Happy End”,  που διαγωνίστηκε στις Κάννες. Την ίδια χρονιά έκανε μια θεατρική τουρνέ, απαγγέλλοντας ποιήματα των Πρεβέρ, Βιάν και Ντεσνός.

Τον Ιούλιο του 2018 ο Τρεντινιάν ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από τον κινηματογράφο. Όμως, τον Μάρτιο του 2019, δέχτηκε έναν ρόλο στην ταινία του Κλοντ Λελούς Les plus belles annees d’une vie, συνέχεια του “Ένας άνδρας και μια γυναίκα ” μετά από 20 χρόνια. Τον Ιανουάριο του 2021 δέχτηκε και πάλι ρόλο σε νέα ταινία του Lelouch με τίτλο L’amour c’est mieux que la vie, η οποία κυκλοφόρησε πρόσφατα. Το 2018, ο Τρεντινιάν ανακοίνωσε ότι είχε διαγνωστεί με καρκίνο του προστάτη και δεν θα αναζητούσε θεραπεία. Τον Νοέμβριο του 2021, ανακοινώθηκε ότι έχανε σταδιακά την όρασή του και ότι η υγεία του ήταν σε φθίνουσα κατάσταση.