ΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΣΤΙΣ “ΒΑΚΧΕΣ” ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΙΔΗ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

10/8/21

“Τελετουργία της συγκίνησης, του συναισθήματος, του μένους και του παραλόγου μπορούν να χαρακτηριστούν οι ”Βάκχες” του Ευριπίδη» σύμφωνα με τη  Νικαίτη Κοντούρη που σκηνοθετεί την τραγωδία του Ευριπίδη «Βάκχες»  στην Εταιρεία Τέχνης ”Αrs Aeterna” και το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ιωαννίνων. Η παράσταση ανεβαίνει στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2021 στις 13, 14 & 15 Αυγούστου.

Στις «Βάκχες», ο Θεός Διόνυσος είναι ο πρωταγωνιστής. Ο γνωστός αγαθός Θεός του κρασιού, της μέθης και του Θεάτρου, «ενδύεται» το αρχέγονο, και αινιγματικό του πρόσωπο, που είναι εξαιρετικά σύνθετο και σκοτεινό.

Διόνυσος σημαίνει δύο φορές γεννημένος. Είναι γιος του Δία και της Σεμέλης. Ο μύθος λέει, πως ενώ  τον γεννούσε πρόωρα  η μάνα του, ο Δίας τον διέσωσε φτιάχνοντας στο μηρό του μια δεύτερη μήτρα και τον έστειλε να δει το φως στη μακρινή Ασία. Οι «Βάκχες» γράφτηκαν το 406-405 π.Χ. ενώ ο Ευριπίδης βρισκόταν αυτοεξόριστος στο παλάτι του Αρχέλαου στη Μακεδονία.

Στο έργο ο Διόνυσος καταφθάνει στη Θήβα, την πατρίδα της μητέρας του,  έχοντας μαζί του τις πιστές του ακολούθους, για να επιβάλει τη δική του Θρησκεία και  να τιμωρήσει όλους όσοι είναι εμπόδιο στο δρόμο του , τολμώντας να τον αμφισβητήσουν. Διαβρώνει ακόμα και την ιερή σχέση μάνας-γιού, εμφυσώντας τη θεϊκή του Μανία στις γυναίκες της Θήβας. Με την βίαιη επιβολή της νέας θρησκείας, επιφέρεται η ισοπέδωση του Βασιλικού Οίκου της πόλης των Θηβών. Οι εναπομείναντες ήρωες της τραγωδίας αναγκάζονται  να πάρουν το δρόμο της εξορίας.

Ο Ευριπίδης συνθέτει τις «Βάκχες», μία εμφανώς τελετουργική μιμητική διαδικασία, όπου χρησιμοποιούνται όλα τα μέσα της Θεατρικής πράξης: μεταμόρφωση, παρενδυσία, δραματική ειρωνεία, ελευθεριότητα, ακραίες συμπεριφορές, αφήγηση, αθέατες  εγκληματικές  πράξεις κ.α. Μέσα από μια ποικιλία ρυθμών, ήχων, συγκρούσεων και γεγονότων εντός και εκτός σκηνής, βιώνουμε την ένθεη τρέλα που έχει καταλάβει τις γυναίκες της Θήβας, τον σπαραγμό ζώων και ανθρώπων και τη διαταραχή της φύσης που συναινεί στην αγριότητα των πράξεων των κοινών θνητών. Οι άνθρωποι γίνονται αγέλη που θα κατασπαράξει τα ίδια της τα παιδιά, όταν διαταραχθεί η ισορροπία της κυρίαρχης Θεάς Φύσης, από την αλόγιστη συμπεριφορά τους.

Ο ισχυρός εκρηκτικός μηχανισμός του Δραματουργού, απαντά στην Ύβρη με Τιμωρία, αποδίδει Δικαιοσύνη και οδηγεί στην Κάθαρση.

 

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς / Σκηνοθεσία: Νικαίτη Κοντούρη / Δραματουργία: Μάνος Λαμπράκης/ Νικαίτη Κοντούρη / Σκηνικά – Κοστούμια: Λουκία Μινέτου / Μουσική σύνθεση & διδασκαλία: Θραξ-Punks / Χορογραφία: Ανδρονίκη Μαραθάκη / Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος

Παίζουν: Άκης Σακελλαρίου (Διόνυσος), Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος (Πενθέας), Κωνσταντίνα Τάκαλου (Αγαύη), Ιωάννα Παππά (Τειρεσίας), Δημήτρης Πετρόπουλος (Κάδμος), Κωνσταντίνος Ασπιώτης (Αγγελιοφόρος)

Χορός Βακχών: Θάλεια Γρίβα, Σμαράγδα Κάκκινου, Ελένη Στεργίου, Φραγκίσκη Μουστάκη, Ιουλία Γεωργίου, Σοφία Κουλέρα, Ιωάννα Τζίκα.