ΘΡΙΑΜΒΟΙ ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: Ελένη Γαλάνη

Δεν πέρασε στο υπουργείο Πολιτισμού το κτίριο στην Πλάκα όπου διέμεινε στο τέλος της ζωής του ο ποιητής Κωστής Παλαμάς. Έγκριση πήρε από το αρμόδιο συμβουλευτικό όργανο του ΥΠΠΟΑ για απαλλοτρίωση ή απευθείας αγορά, σύμφωνα με εισήγηση της υπουργού κ. Λίνας Μενδώνη (είδηση θα ήταν να μην έπαιρνε έγκριση). Μια τυπική γραφειοκρατική διαδικασία απλώς ολοκληρώθηκε. Αυτό σημαίνει ότι μόνον όταν ολοκληρωθεί η αγορά ή απαλλοτρίωση θα ανήκει στην ιδιοκτησία του κράτους. Τίτλοι, λοιπόν, το είδους «πέρασε στα χέρια του υπουργείου Πολιτισμού η οικία του Κωστή Παλαμά» δεν εκφράζουν την πραγματικότητα σήμερα, μήτε προδικάζουν το τελικό αποτέλεσμα. Δημιουργούν όμως επικοινωνιακές εντυπώσεις για τη δραστηριότητα της κυρίας υπουργού με την εμφάνισή της στα ΜΜΕ όσο πιο συχνά γίνεται, ει δυνατόν και καθημερινά. Αυτό είναι το ζητούμενο. Τίποτε άλλο. Γι΄αυτό και επιστρατεύονται τα πάντα, ακόμη και οι ανασκαφές ανά τη χώρα γίνονται είδηση, τα εγκαίνια εισόδου κάστρου μακροσκελές άρθρο, οι απανωτές περιηγήσεις ανά την Ελλάδα για ενημέρωση και …προβολή: για τη διατήρηση στην επικαιρότητα.

Ας σοβαρευτούν, επιτέλους, οι επικροτούντες καθημερινά, εν χορώ τα έργα και τις ημέρες της κ. Μενδώνη κι ας λάβουν υπόψη τους ότι το κτίριο της οδού Περιάνδρου 5 είχε κηρυχτεί το 1999 ως «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» (ΦΕΚ Β΄1579 (06.8.1999)και παρά τις προσπάθειες που έγιναν κατά καιρούς από τους ιδιοκτήτες για την πώλησή κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατόν. Κι ας προβληματιστούν λίγο με την εξαγγελία της μετατροπής του διώροφου κτίσματος σε χώρο μελέτης και σπουδής της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας. Διότι εξαγγελίες περί στέγασης ενός ακόμα τομέα του ελληνικού πολιτισμού, για να μη πούμε «εγκλεισμού» υπό τον έλεγχο του κρατικού φορέα και των επιλογών που αυτός είθισται να συνεπάγεται, κάθε άλλο παρά αισιοδοξία προαναγγέλλουν για το αποτέλεσμα.

Να θυμίσουμε ότι το διώροφο κτίριο οικοδομήθηκε στη δεκαετία 1920-1930, φέρει χαρακτηριστικά ενός νεοκλασικού αστικού σπιτιού του Μεσοπολέμου, με τα ακροκέραμα του γείσου του και τις σιδεριές στα μπαλκόνια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κωστής αναγκάστηκε να μετακομίσει στην οδό Περιάνδρου 5, μετά την έξωσή του από την κατοικία επί της οδού Ασκληπιού 3, η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Έζησε σε ένα από τα δύο διαμερίσματα του δευτέρου ορόφου με τη σύζυγό του Μαρία και την κόρη τους Ναυσικά, μαζί με άλλους ενοίκους. Εκεί άφησε και την τελευταία του πνοή, στις 27 Φεβρουαρίου 1943. Μια πινακίδα στην είσοδο του κτηρίου δηλώνει ότι στο κτήριο αυτό έζησε για κάποια χρόνια ο ποιητής.