ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ ΕΡΙΚ ΡΟΜΕΡ ΚΑΤ’ ΟΙΚΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

ΑΘΗΝΑ – Ένα  αφιέρωμα στο διάσημο Γάλλο σκηνοθέτη και σεναριογράφο Ερίκ Ρομέρ (1920-2010) που υπήρξε ίσως ο πιό λυρικός από τους κινηματογραφιστές του γαλλικού νέου κύματος, σημαντικό στέλεχος και κριτικός του περιδικού Cahiers du Cinema (Τετράδια του Σινεμά) έχει συμπεριλάβει στο διαδικτυακό πρόγραμμά του το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου. Μαζί με τους Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Φρανσουά Τρυφό και Κλοντ Σαμπρόλ, ο Ρομέρ ανήκε στους εμπνευστές των «auteurs», των μετέπειτα σκηνοθετών οι οποίοι, νέοι στα χρόνια της δεκαετίας του 1950, υπήρξαν κριτικοί των «Cahiers du Cinema» («Κινηματογραφικά τετράδια») και αμφισβήτησαν το κυρίαρχο κινηματογραφικό κατεστημένο, προτού περάσουν στη σκηνοθεσία με το κίνημα της Νουβέλ Βαγκ.


η παρουσίαση των ταινιών του Πανοράματος θα γίνει μέσω της πλατφόρμας cinesquare.net Θα προβληθούν οι ταινίες: «La Marquise d’ O» (1976), «Pauline à la plage» (1996) και «Conte d’été» (2006).


Ο Ερίκ Ρομέρ γεννήθηκε στο Νανσί το 1920. Το αληθινό του όνομα ήταν Μορίς Ανρί Ζοζέφ Σερέρ. Το ψευδώνυμο του προέκυψε από δύο αγαπημένους του καλλιτέχνες, τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Erich von Stroheim και τον συγγραφέα Sax Rohmer. Ξεκίνησε την καριέρα του το 1950 αναλαμβάνοντας χρέη εκδότη στο La Gazette du Cinema.

Γύρισε συνολικά περίπου 30 ταινίες, μικρού και μεγάλου μήκους. Τον ενδιέφερε η απεικόνιση της πραγματικότητας. Λιτό κινηματογραφικό στυλ, υποτυπώδες μοντάζ, ακίνητη σχεδόν κάμερα, έλλειψη μουσικής επένδυσης. Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους είχε τίτλο «Στο ζώδιο του Λέοντα» (1959). Το 1962 ξεκίνησε την σειρά ταινιών «Εξι μύθοι περί ηθικής», που ολοκληρώθηκε το 1972. Ακολουθεί η «Συλλέκτρια» το 1966 και μετά «Μια νύχτα με τη Μοντ» (1968), φιλμ που προτάθηκε και για Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας στην Αμερική. Επόμενη ταινία το «Γόνατο της Κλαίρης», για να συμπληρωθεί η ενότητα, σαν κινηματογραφικό παζλ, με το φιλμ «Ερωτας το απόγευμα». Το 1981 βάζει την υπογραφή του σε μια νέα σειρά με τίτλο «Κωμωδίες και παροιμίες». Ακολουθούν οι: «Τέλειος γάμος» (1982), «Η Πωλίν στην πλαζ» (1983), «Φίλος της φίλης μου» (1987) κ. ά.

Το 1988, σε ηλικία 70 χρονών, ξεκίνησε  μια καινούργια ενότητα με τις «Ιστορίες των τεσσάρων εποχών» που κατά μια έννοια, συμπληρώνουν τον κύκλο μιας ζωής: «Ιστορίες του χειμώνα», «Ιστορίες της άνοιξης» «Ιστορίες του καλοκαιριού» και «Ιστορίες του φθινοπώρου». Το 2001 γύρισε την ταινία «Η Αγγλίδα και ο Δούκας», αποκλειστικά με ψηφιακή κάμερα. «Δεν πρέπει να φοβάστε να είστε μοντέρνοι. Πρέπει να γνωρίζετε πώς να πηγαίνετε κόντρα στις τάσεις της εποχής», υποστήριζε. Ήταν η χρονιά που τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας με τον Χρυσό Λέοντα για το σύνολο της καριέρας του.

 

Video