ΤΑΙΝΙΑ – ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΦΑΣΜΠΙΝΤΕΡ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart, 12/1/22

Η ταινία του Όσκαρ Ρέλερ, «Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ» / ”Enfant Terrible” έρχεταιαπό τις 13 Ιανουαρίου στους κινηματογράφους. Πρόκειται για μια ταινία-ωδή στον γερμανό σκηνοθέτη, συγγραφέα και ηθοποιό Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της μεταπολεμικής Γερμανίας που μαζί με τον Βιμ Βέντερς και τον Βέρνερ Χέρτζογκ αποτελούν τους μεγάλους σκηνοθέτες του νέου γερμανικού σινεμά της δεκαετίας του ΄70. Με περίτεχνο χρώμα και φωτογραφία, ο σκηνοθέτης Όσκαρ Ρέλερ προσεγγίζει και καταφέρνει να μπει στο σύμπαν του «τρομερού παιδιού» του γερμανικού σινεμά παρουσιάζοντας, με ξεχωριστό τρόπο, τη ζωή και το έργο του, σε όλες του τις εκφάνσεις: από τη σκηνοθετική του ευφυΐα, στην απελπισμένη αναζήτηση της αγάπης, την τάση του για θυματοποίηση. Στο ρόλο του Φασμπίντερ ο χαρισματικός πρωταγωνιστή Όλιβερ Μασούτσι όχι μόνο υποδύεται τον μεγάλο σκηνοθέτη, αλλά γίνεται ένα μ΄αυτόν.

Οι ταινίες του Φασμπίντερ- 41 συνολικά- χαρακτηρίζονται για την κοινωνική και πολιτική κριτική ευαισθησία τους, και αναφέρονται κυρίως στα θέματα της καταπίεσης και της απόγνωσης. Στο επίκεντρό τους τα ήθη και οι αξίες της μεσοαστικής τάξης.

Γεννήθηκε στις 31 Μαΐου 1946 στο Μπαντ Βερισχόφεν της Βαυαρίας. Μανιακός με το σινεμά από τα παιδικά του χρόνια, εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών για να αφιερωθεί ψυχή τε και σώματι στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στην τηλεόραση. Το 1967 ίδρυσε στο Μόναχο το Αντιθέατρο (Antitheater), το οποίο λειτούργησε έως το 1970 και παρουσίασε νέα πρωτότυπα έργα αλλά και τολμηρές διασκευές έργων κλασικών συγγραφέων (Γκαίτε, Σοφοκλής κ.ά).

Πληθωρικός και παραγωγικότατος δημιουργός, ο Φασμπίντερ σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους το 1969 με τίτλο «Η Αγάπη Είναι Πιο Ψυχρή από τον Θάνατο» (Liebe ist kalter als der Tod).

Από τις πιο γνωστές και αξιόλογες ταινίες του είναι «Ο Έλληνας Γείτονας» (Katzelmacher, 1969), με θέμα έναν Έλληνα εργάτη ο οποίος σκανδαλίζει τους Γερμανούς αστούς, «Ο Αμερικανός Στρατιώτης» (Der amerikanische Soldat, 1970), «Τα Πικρά Δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ» (Die bitteren Tranen der Petra von Kant, 1972), με θέμα τις εξουσιαστικές προσωπικές σχέσεις, «Ο Φόβος Τρώει τα Σωθικά» (Angst essen Seele auf, 1974), «Η Χρονιά με τα 13 Φεγγάρια» (In einem Jahr mit 13 Monden, 1978), πολιτική αλληγορία με θέμα ένα διεμφυλικό άτομο που μετανιώνει έπειτα από εγχείρηση αλλαγής φύλου, «Ο Γάμος της Μαρίας Μπράουν» (Die Ehe der Maria Braun, 1979), στο οποίο μέσα από την εξέλιξη ενός γάμου παρουσιάζεται η ιστορία της Γερμανίας από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως το «οικονομικό θαύμα» της δεκαετίας του ‘50, «Λιλή Μαρλέν» (Lili Marleen, 1981), «Λόλα, μια γυναίκα από τη Γερμανία» (Lola, 1981), μια δική του εκδοχή του μυθικού Γαλάζιου Άγγελου, «Βερόνικα Φος» (Die Sehnsucht der Veronika Voss, 1982), εμπνευσμένο από τη ζωή της γερμανίδας ηθοποιού Σίμπιλ Σμιτς και «Ο Καβγατζής» (Querelle, 1982), βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ζαν Ζενέ, «Ο Καβγατζής της Βρέστης».

Μεγάλη επιτυχία γνώρισε η τηλεοπτική του διασκευή στο μυθιστόρημα του Άλφρεντ Ντέμπλιν, «Βερολίνο Αλεξάντερπλατς» (Berlin Alexanderplatz, 1980).

Ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ πέθανε από ένα θανατηφόρο κοκτέιλ κοκαΐνης και βαρβιτουρικών στις 10 Ιουνίου 1982 στο διαμέρισμα του φίλου σκηνοθέτη Βολφ Γκρεμ στο Μόναχο, σε ηλικία μόλις 36 ετών. Την περίοδο εκείνη ετοίμαζε ένα φιλμ για την πολωνογερμανίδα επαναστάτρια Ρόζα Λούξεμπουργκ.

“Για μένα ο Φασμπίντερ ήταν ο κομήτης στον βερολινέζικο νυχτερινό ουρανό, μια φωτεινή πινακίδα νέον που χτυπιέται από τον αέρα, ένας μονόλιθος που εφηύρε τα φωτεινά χρώματα, τα οποία όμως στην πραγματικότητα ήταν φτιαγμένα από το κρύο, γκρίζο θεμέλιο της μεταπολεμικής γερμανικής κοινωνίας”- αναφέρει ο σκηνοθέτης Όσκαρ Ρέλερ.(*) “Με όλες τις σκοτεινές σκέψεις, τον πεσιμισμό και την αυτο-αμφιβολία που πάνε μαζί με αυτό.

(*) Ο Όσκαρ Ρέλερ Ξεκίνησε την καριέρα του ως σεναριογράφος, ενώ ως σκηνοθέτης γνώρισε επιτυχία με τη δεύτερη ταινία του ”No Place To Go” (2000), ένα πολύ προσωπικό πορτρέτο της μητέρας του που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες και κέρδισε το Βραβείο καλύτερης ταινίας στα Γερμανικά Κινηματογραφικά Βραβεία (Lola). Στη συνέχεια γύρισε τα επίσης βραβευμένα ”Angst” (2003), ”Agnes and His Brothers” (2004), καθώς και τη μεταφορά του μυθιστορήματος του Μισέλ Ουελμπέκ ”Elementary Particles” (2006). Το ”Jew Suss: Rise and Fall” (2010) ήταν η πιο αμφιλεγόμενη ταινία του, ενώ στη συνέχεια ήρθαν τα ”Sources of Life” (2018) και ”Outmastered” (2018). Το «Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ» (”Enfant Terrible”) είναι η τελευταία του ταινία – ένας φόρος τιμής στον πιο εμβληματικό και ριζοσπαστικό Γερμανό σκηνοθέτη όλων των εποχών.

Σκηνοθεσία: Όσκαρ Ρέλερ / Σενάριο: Κλάους Ρίχτερ / Φωτογραφία: Καρλ-Φρίντριχ Κόσνικ / Μοντάζ: Χανσγιόργκ Βάισμπρικ / Μουσική: Μάρτιν Τοντσάροου

Πρωταγωνιστούν: Όλιβερ Μασούτσι, Χάρι Πριντς, Κάτια Ρίμαν, Γιόχεν Σρουπ, Ερνταλ Γιάντιζ, Φρίντα-Λοβίσα Χαμάν, Ντεσιρέ Νικ, Αντρέ Χένικ, Ίβα Μάτες, Αλεξάντερ Σίαρ

Διάρκεια: 134′

Παραγωγή: Bavaria Filmproduktion, X Filme Creative Pool, WDR, BR, Arte / Χώρα | Έτος Παραγωγής: Γερμανία, 2020

Video