“Ο ΝΤΕΓΚΑ ΣΤΗΝ ΟΠΕΡΑ” ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΟΡΣΕ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Στη διάρκεια της καριέρας του, από το ντεμπούτο του στη δεκαετία του 1860 μέχρι τα τελευταία του έργα, μετά το 1900, η ​​Όπερα αποτέλεσε το επίκεντρο της παραγωγής του Εντγκάρ Ντεγκά (1834- 1917). Ήταν κάτι σαν «το δικό του δωμάτιο». Περνούσε, ώρες ολόκληρες εκεί, διερευνούσε τους διάφορους χώρους του θεάτρου – αμφιθέατρο, σκηνικά, κιβώτια, φουαγιέ και χορευτικά στούντιο – και ακολουθούσε όσους εργάζονταν, διέρχονταν ή το επισκέπτονταν το χώρο: χορευτές, τραγουδιστές, ορχηστρικούς μουσικούς, θεατές. Αυτός ο κλειστός κόσμος ήταν για τον ζωγράφο ένας μικρόκοσμος απεριόριστων δυνατοτήτων που επέτρεπε κάθε είδους πειραματισμό: πολλαπλές οπτικές γωνίες, αντιθέσεις φωτισμού, μελέτη της κίνησης και ακρίβεια της κίνησης.

«Ο Ντεγκά στην Όπερα» είναι η πρώτη έκθεση που εξετάζει την όπερα στο σύνολό της,  όχι μόνο από την πλευρά της παθιασμένης σχέσης του Ντεγκά με το γυναικείο Σώμα και τα μουσικές του προτιμήσεις, αλλά και ως προς τις άπειρες δυνατότητες αυτής της θαυμάσιας «εργαλειοθήκης». Το έργο ενός πραγματικά μεγάλου καλλιτέχνη μας προσφέρει το πορτρέτο της Όπερας του Παρισιού τον 19ο αιώνα. Η έκθεση οργανώνεται με αφορμή την επέτειο των 350 χρόνων από την ίδρυση της Όπερας του Παρισιού. Μετά το Μουσείο Ορσέ, ο «Ντεγκά στην Όπερα» θα παρουσιαστεί στην Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον (Μάρτιος – Ιούλιος 2020)

Ο Ντεγκά υπήρξε ένας από τους θεμελιωτές του ιμπρεσιονισμού με μονομανία στην επιλογή τoυ θέματος του χορού το οποίο αντιστοιχεί σε πάνω από τα μισά έργα του. Το υπόλοιπο, σε μεγάλο βαθμό, αναφέρεται στο γυναικείο γυμνό.

Γεννήθηκε στο Παρίσι και στα 13 του χρόνια έχασε τη μητέρα του. Αρχικά σπούδασε νομικά  και στα 21, πήγε στη Σχολή Καλών Τεχνών. Φοιτητής ταξίδευσε την Ιταλία για να μελετήσει ζωγράφους της Αναγέννησης. Επισκέφθηκε τη Φλωρεντία, τη Νάπολι και τη Ρώμη.

Το 1859 επέστεψε στο Παρίσι κι άνοιξε ατελιέ. Τότε γνώρισε τον Εντουάρ Μανέ και εντάχθηκε στον Ιμπρεσσιονισμό. Το 1870 ξεσπά ο γαλλοπρωσσικός πόλεμος κι επιστρατεύεται για να υπηρετήσει στο πυροβολικό, όπου άρχισε να αναπτύσσει πρόβλημα όρασης. Δύο χρόνια μετά ταξιδεύει στη Νέα Ορλεάνη όπου παραμένει επί ένα χρόνο. Το 1874 πεθαίνει ο πατέρας του. Τα χρέη που του άφησε κληρονομιά τον αναγκάζουν να πουλήσει μεγάλο μέρος απ’ τη συλλογή του. Το 1880 κερδίζει το σεβασμό και τη καταξίωση όλου του παριζιάνικου καλλιτεχνικού κόσμου.

Από την εποχή εκείνη και ύστερα, η όρασή του χειροτερεύει σταδιακά, κι ο Ντεγκά σταματά οριστικά να ασχολείται με την τέχνη. Του κάνουν έξωση από το σπίτι του, και παρά το γεγονός ότι βρέθηκε καινούργιο στούντιο, αυτός συνέχισε να τριγυρνά στους δρόμους του Παρισιού σαν τυφλός Όμηρος. Τέσσερα χρόνια μετά, το Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης αγοράζει το έργο του «Μπαλλαρίνες» ξοδεύοντας ποσό αστρονομικό για την εποχή, και μάλιστα για Ιμπρεσσιονιστικό πίνακα.

Το 1917 πέθανε στο Παρίσι, σε ηλικία 83 ετών. Τη σορό του συνόδευαν, μεταξύ άλλων, ο Κλοντ Μονέ κι ο Ζαν Λουΐ Φορέν.

Video