“ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΚΑΙΡΟ” ΕΙΝΑΙ Η ΑΒΙΝΙΟΝ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart, 1/4/22

M’ ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στη νεολαία που έρχεται, αποχωρεί φέτος από την Αβινιόν ο 56χρονος σκηνοθέτης Όλιβερ Πυ, μετά από εννέα χρόνια στην καλλιτεχνική διεύθυνση του σπουδαιότερου θεατρικού φεστιβάλ της Ευρώπης.

Highlights του προγράμματος του 76ου Φεστιβάλ της Αβινιόν (7-26 Ιουλίου) είναι:

– η εμφάνιση του ρώσου σκηνοθέτη Κύριλ Σερεμπρένικοφ που θα παρουσιάσει στο Παλάτι των Παπών διασκευή του έργου «Μαύρος Μοναχός»(Le Moine noir), ένα ελάχιστα γνωστό διηγήματα του Τσέχωφ το οποίο έκανε πρεμιέρα τον περασμένο Ιανουάριο στο Thalia Teatre το Αμβούργο. Το έργο μπορεί να θεωρηθεί ως η ενσάρκωση της τρέλας, του θανάτου, ή του φανταστικού που αψηφά την πραγματικότητα και η αφήγηση αναπτύσσεται σε τέσσερα στάδια από τέσσερεις διαφορετικούς πρωταγωνιστές.

– Η Μέση Ανατολή με παραστάσεις από παλαιστίνιους, λιβανέζους, συνάντηση με γυναίκες ποιήτριες Carol Sansour, Asmaa Azaizeh (Παλαιστίνη) Soukaina Habiballah(Μαρόκο), Rasha Omran(Αίγυπτος)

-Η οκτάωρη παράσταση του Όλιβερ Πυ «Ma jeunesse exaltee” με την οποία ο σκηνοθέτης αναβιώνει μέρος της παλαιότερης 24ωρης παραγωγής La Servante. Στη νέα παραγωγή που θα παρουσιαστεί στο Lycee Aubenel, ο σύγχρονος Αρλεκίνος – ένας ντιλίβερι πίτσας (Bertrand de Roffignac) συναντά έναν παλιό ποιητή (Xavier Gallais) και αποφασίζουν να ηγηθούν της μάχης ενάντια στον καπιταλισμό και να παλέψουν ενάντια στην απώλεια της υπέρβασης και την εξαφάνιση της ποίησης.

-Αναβίωση της μυθικής πλέον παράστασης – σταθμός ‘La Masticatio des Morts “ του Patrick Kermmann(1959-2000), που ανέβηκε πριν από 23 χρόνια σε σκηνοθεσία Groupe Merci και έγραψε ιστορία στο νεκτοραφείο του μοναστηριού του Chartreuse de Villeneuve-lez-Avignon. Η επανάληψη γίνεται με στόχο να τιμηθεί η μνήμη του Πάτρικ Κέρμαν και να επιβεβαιώσει για μία ακόμη φορά το φεστιβάλ την υποστήριξή του στο πολιτιστικό κέντρο συναντήσεων του La Chartreuse.

-Το πανκ συγκρότημα από το Κίεβο Dakh Daughters κλείνει το φεστιβάλ (26 Ιουλίου) με τη συμμετοχή του, στην παλαιότερη παραγωγή Miss Knife του Όλιβερ Πυ, για ένα τελευταίο καμπαρέ στην Opera du Grand Avignon. Θυμίζουμε ότι στη Miss Knife επί σκηνής είναι ο άνδρας που υποδύεται τη γυναίκα, επιλογή άκρως συνειδητή του σκηνοθέτη, που επιδιώκει τη μπρεχτική αποστασιοποίηση μέσα από την υπερβολή, τόσο τη σκηνική, όσο και την ερμηνευτική.


Δημιουργός της αφίσας του Φεστιβάλ είναι η εικαστικός Kubra Khademi, αφγανή πρόσφυγας, σήμερα, στη Γαλλία.


Ένα διήμερο επίσης θα είναι αφιερωμένο στην Ουκρανία στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Σκέψης που οργανώνει το Φεστιβάλ,το οποίο ανέκαθεν υπήρξε αντανάκλαση του κόσμου, πόσο μάλλον στις μέρες μας.

– Ο νεαρός συγγραφέας-σκηνοθέτης Simon Falguières καθώς και η γαλλική κολεκτίβα Das Plateau, οι Ισπανοί του El Conde de Torrefiel, ο Ιταλός σκηνοθέτης Alessandro Serra, πλουτίζουν το πρόγραμμα που περιλαμβάνει επίσης οκτώ παραστάσεις χορού, συμπεριλαμβανομένης αυτής του Jan Martens κι εκείνων των Emmanuel Eggermont, Oona Doherty ή Dada Masilo που όλες ανεβαίνουν στην Αβινιόν για πρώτη φορά. Ο τελευταίος δεν είχε καταφέρει να φύγει από τη Νότια Αφρική πέρυσι, λόγω της πανδημίας. Ενώ το 87% του προγράμματος αποτελείται από νέες παραγωγές.

Στις συνολικά 46 παραστάσεις του προγράμματος διάρκειας είκοσι ημερών, οι 27 πραγματοποιούται από γυναίκες 31άνδρες κι έναν μη δυαδικό καλλιτέχνη. Θέμα του φεστιβάλ Αβινιόν 2022 είναι το “Μια φορά κι έναν καιρό…” Η επιμονή στην αφήγηση – όπως χαρακτηριστκά ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου(24/3) ο Όλιβερ Πυ- μπορεί να φαίνεται μπανάλ. Αλλά μπορούμε να δούμε ξεκάθαρα σήμερα ότι αυτό το ερώτημα παραμένει μείζον θέμα στην πολιτική και στην αντίληψη της μεγάλης ιστορίας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι επίσης ένας πόλεμος αφηγήσεων. Η εύρεση «αληθινών ιστοριών» στην εποχή των fake news και της επανεγγραφής ιστορικών γεγονότων δεν αποτελεί πλέον θέμα ερμηνείας αλλά ζωής και θανάτου. Το θέατρο, ως μια ζωντανή τέχνη χωρίς παρέμβαση, γιατί είναι και διαλεκτική τέχνη, παίζει θεμελιώδη πολιτικό ρόλο. Το Φεστιβάλ της Αβινιόν ανέκαθεν επέτρεπε να αναπτύξει το πολιτικό του εύρος. ‘Ηθελα να τελειώσω την περιπέτειά μου στο φεστιβαλ λέγοντας “Μια φορά κι έναν καιρό” πεπεισμένος αφενός “ότι μόνο το μέλλον μετράει” και αφετέρου ότι είμαστε φτιαγμένοι “από μύθους, θρύλους και ιστορίες”.

Ως προς το κοινό που συχνά εκτιμάται ως ελιτίστικο ο Πυ ανέφερε  ότι σύμφωνα με κοινωνιολόγους που μελετούν λεπτομερώς το θέμα κοινού, το 2019, προσέρχεται στο φεστιβάλ, το 20% που προσήλθε στο φεστιβάλ ήταν κάτω των 30 ετών, το 34% πτο 20% προερχόταν από την περιοχή της Αβινιόν, το 25% από το Ile – de – France και το 31% από όλες τις άλλες περιοχές της Γαλλίας. «Μ΄άλλα λόγια το φεστιβάλ δεν είναι μόνο «παρισινό», μήτε ελιτίστικο καθώς συγκεντρώνει κοινό απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα.»

Τον ‘Ολιβερ Πυ, η θητεία του οποίου κάθε άλλο παρά ένα «μακρύ ήρεμο ποτάμι» υπήρξε, όπως υπενθύμισε η δήμαρχος της Αβινιόν Cécile Helle, θυμίζοντας την ανά διαστήματα απεργία των εργαζομένων, το 2014, τις επιθέσεις στη Νίκαια το 2016, την ακύρωση του φεστιβάλ το 2020 λόγω κρίση πανδημίας, θα διδεχτεί ο Τιάγκο Ροντρίγκες από την επόμενη χρονιά. Ο πορτογάλος σκηνοθέτης θα είναι ο πρώτος ξένος καλλιτέχνης που θα διευθύνει το φεστιβάλ, από τη δημιουργία του το 1947 από τον Ζαν Βιλάρ.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΜΕ ΣΕΡΕΜΠΡΕΝΙΚΟΦ ΣΤΗΝ ΑΒΙΝΙΟΝ