“ΔΙ’ ΑΥΤΑ ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕΝ” ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

H σχέση του ελληνικού λαού με τις αρχαιότητες, την τέχνη, γενικότερα, αναπτύσσεται υπό τον τίτλο του γνωστού αποφθέγματος του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη στην έκθεση που εγκαινιάστηκε, χτές, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και ουσιαστικά ανοίγει επίσημα τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Συνολικά 26 επιλεγμένες αρχαιότητες (22 μαρμάρινα γλυπτά και ανάγλυφα, δύο πήλινα αγγεία, δύο χάλκινα ειδώλια) από τις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου παρουσιάζονται σε έναν εκλεκτικό «διάλογο» με 26 νεότερα έργα, ελαιογρφίες και υδατογραφίες, του 18ου και 19ου αιώνα, ευρωπαίων, κυρίως, δημιουργών. Πρόκειται για οκτώ ζωγραφικά έργα, 11 λυτά χαρακτικά, τέσσερις εικονογραφημένες εκδόσεις και τρία έργα των διακοσμητικών τεχνών, προσωρινά δάνεια από τη Βιβλιοθήκη και τη Συλλογή Έργων Τέχνης της Βουλής των Ελλήνων, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη, το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών-Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, την Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, τη Συλλογή Stephan Adler και τη Συλλογή Μιχάλη και Δήμητρας Βαρκαράκη.

Η έκθεση εκτείνεται σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο μέρος παρατίθενται πληροφορίες και τεκμήρια για τα επαναστατικά κινήματα που προηγήθηκαν τον 17ο και 18ο αιώνα, στοιχεία για την ιδεολογική προετοιμασία του αγώνα, το δεύτερο μέρος σχολιάζει το φαινόμενο της διαρπαγής αρχαιοτήτων, την προεπαναστατική περίοδο, το τρίτο μέρος παρουσιάζει το φαινόμενο του φιλελληνισμού. Στο τέταρτο και τελευταίο μέρος γίνεται αναφορά στη μέριμνα των Ελλήνων, από την επαναστατική περίοδο, να δημιουργήσουν τους θεσμούς που θα διαφυλάξουν και θα προστατεύσουν τα αρχαία μνημεία, συμβάλλοντας στην περαιτέρω μελέτη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.

Η θεϊκή μορφή της Νίκης, εμβληματικό σύμβολο του Αγώνα– κλείνει στην έκθεση. Ακολουθούν ψηφιακές προβολές που παρουσιάζουν τοπία της προεπαναστατικής Ελλάδας, συνοδευόμενες από κείμενο του Σατωβριάνδου, ένθερμου υποστηρικτή του ελληνικού ζητήματος, που με τον γλαφυρό του λόγο σχολιάζει την αρμονική σχέση του φυσικού τοπίου με τις αρχαιότητες.