ΠΗΓΗ ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΕΑΝ ΓΙΝΟΥΝ ΕΥΚΙΝΗΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΑ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Σύμφωνα με τον διευθυντή της Πινακοθήκης Ουφίτσι της Φλωρεντίας, Έικε Σμιντ, τα ιταλικά κρατικά μουσεία θα μπορούσαν να αποφέρουν ένα δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως, στηριζόμενα μόνο στις υπάρχουσες δομές τους, αρκεί να γίνουν πιό “ευκίνητα και επιχειρηματικά”- δήλωσε σε συνέντευξή του στο ιταλικό τηλεοπτικό σταθμό Sky TG 24 σχετικά με το θέμα της οικονομίας του πολιτισμού. Ο Σμιντ αναφερόμενος στην έκθεση BCG που ανατέθηκε πέρυσι από το Υπουργείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Δραστηριοτήτων και Τουρισμού σχετικά με τη σημασία των κρατικών μουσείων για την οικονομία και την κοινωνία της Ιταλίας, είπε ότι τα ιταλικά μουσεία έχουν μεγάλες ανεκμετάλλευτες δυνατότητες: η BCG – ανέφερε- εκτιμά ότι τα έσοδα των μουσείων στην Ιταλία θα μπορούσαν να φθάσουν τα ποσά μεταξύ 800 εκατομμυρίων και ενός δισεκατομμυρίου ευρώ (έναντι των 242 εκατομμυρίων που δημιούργησαν το 2019 και που αντιπροσωπεύουν ιστορικό ρεκόρ).

Ο Σμιντ, θεωρεί οτι είναι εφικτό να επιτευχθεί αυτό το ποσόν. “Είμαστε, ήδη, στο σωστό δρόμο”, δήλωσε ο διευθυντής της Ουφίτσι. «Εκτός από την έκδοση εισιτηρίων, στην πραγματικότητα, υπάρχουν ακόμη πολλοί κερδοφόροι τομείς, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες της Ευρώπης: το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι άδειες, τα εμπορεύματα, τα οποία μέχρι στιγμής, διατίθονται σε ελλιπείς και περιορισμένες μορφές. Από την άλλη πλευρά,αυτές οι υπηρεσίες πρέπει να ανανεωθούν νομοθετικά καθώς στηρίζονται σε νόμους του 1992, όταν τα μουσεία πουλούσαν οδηγούς και καρτ-ποστάλ και δεν υπήρχαν διαδικτυακές πωλήσεις ». Και ως παράδειγμα αναφέρει το μοντέλο των μουσείων της Ούμπρια, το οποίο υπό την καθοδήγηση του Marco Pierini – επικεφαλής της Εθνικής Πινακοθήκης της Ούμπρια και της Περιφερειακής Διεύθυνσης Μουσείων – έχει εξαιρετικά αποτελέσματα: «τα μουσεία και οι κρατικές τοπικές αρχές στην Ούμπρια», δήλωσε ο Σμίντ,«συνθέτουν ένα πολύ αποδοτικό μοντέλο που λειτουργεί ως ενιαίο μεγάλο μουσείο. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να ακολουθήσουν την εφαρμογή του και άλλες περιοχές της Ιταλίας, διότι ευνοεί τη συνολική εκμετάλλευση των συλλογών και αποσκοπεί στην αναδιανομή της καλλιτεχνικής κληρονομιάς (και των πόρων) στις περιοχές ».

«Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά πολλές περιοχές στερήθηκαν τα έργα τέχνης που διέθεταν καθώς μεταφέρθηκαν σε άλλους χώρους και σε αποθήκες για λόγους προστασίας με αποτέλεσμα να μη τα βλέπει κανείς”- ανέφερε ο Σμιντ. Τώρα, όμως, στην ψηφιακή μας κοινωνία, τα μικρά χωριά μπορούν να γίνουν ελκυστικά με τον για τον “πράσινο τουρισμό” και, ως εκ τούτου, ήρθε η ώρα να επαναφέρουμε τους καλλιτεχνικούς θησαυρούς στον τόπο καταγωγής τους “.

Πηγή: Finestre sull’ arte