O ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟΣ ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ ΓΚΛΕΝ ΓΚΟΥΛΝΤ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Ένα μικρό αφιέρωμα στον σπουδαίο μουσικό Γκλεν Γκουλντ, με αφορμή τα 80 χρόνια από τη γέννηση και τα 30 από το θάνατο, οργανώνει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών σε συνεργασία με την Πρεσβεία του Καναδά στην Αθήνα, τηΔευτέρα 19 και την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012.

Το αφιέρωμα ξεκινά στις 19 Νοεμβρίου με την προβολή του ντοκυμανταίρ Glenn Gould’s Toronto (1979) σκηνοθεσία του John McGreevey που επιχειρεί να προσεγγίσει τον αινιγματικό αυτόν καλλιτέχνη μέσα από μια περιδιάβαση του Τορόντο, της πόλης με την οποία συνδέθηκε ο Γκουλντ. Ακολουθεί συζήτηση στρογγυ­λής τράπεζας για τη σύνθετη σχέση του Γκουλντ με τις διαδικασίες της συναυλίας και της ηχογράφησης, αλλά και τις επιπτώσεις των νέων μέσων στην εκτέλεση και τη διανομή της κλασικής μουσικής. Συμμετέχουν ο Κώστας Πηλαβάκης, Senior Vice President Classical A+R της Universal Music Group International, ο James Oestreich, μουσικοκριτικός των New York Times, και ο Χρήστος Καρράς, εκτελεστικός διευθυντής της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών (συντονιστής).

Στις 22 Νοεμβρίου θα γίνει βιβλιοπαρουσίαση ενός νέου τίτλου για τον Γκουλντ που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Νεφέλη, σε μετάφραση και επιμέλεια του Στέφανου Θεοδωρίδη. Το αφιέρωμα θα κλείσει με συναυλία της ελληνικής καταγωγής εικοσάχρονης Καναδής πιανί­στριας Μαρίκας Μπουρνάκη, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα νέα ταλέντα διεθνώς.

Ο Γκλενν Γκουλντ (25 Σεπτεμβρίου 1932 – 4 Οκτωβρίου 1982) επικεντρώθηκε στην ερμηνεία έργων του Μπαχ, αποφεύγοντας τον κλασικό και ρομαντικό πιανιστικό Κανόνα, αλλά δίνοντας έμφαση επίσης στη μουσική των αρχών του 20ού αιώνα, κυρίως του A. Schoenberg. Πραγματοποίησε δύο ηχογραφήσεις των Παραλλαγών Γκόλντμπεργκ (Goldberg Variations), που έμειναν στην ιστορία και είναι ακόμη εξαιρετικά δημοφιλείς. Ο Γκουλντ έγινε διάσημος επίσης για τις αναρίθμητες εκκεντρικότητές του. Απαιτούσε συγκεκριμένη θερμοκρασία στα στούντιο ηχογραφήσεων, συγκεκριμένο ύψος για το πιάνο και συγκεκριμένο κάθισμα: ένα καρεκλάκι που του είχε φτιάξει ο πατέρας του και το οποίο χρησιμοποιούσε ακόμα κι όταν είχε διαλυθεί (σήμερα εκτίθεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Καναδά). Μουρμούριζε ή σιγοτραγουδούσε στη διάρκεια των ηχογραφήσεων, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να διαχωριστεί η φωνή του στην τελική μείξη. Ήταν υποχονδριακός, φοβόταν τα αεροπλάνα, δεν ανεχόταν να τον αγγίζουν, υπέγραφε με ένα σωρό διαφορετικά ψευδώνυμα στα σημειώματα των δίσκων του (ως τρίτο πρόσωπο ή «κριτικός»). Πέθανε το 1982 σε ηλικία 50 ετών, έχοντας σταματήσει να δίνει συναυλίες το 1964, προκειμένου να αφοσιωθεί στις ηχογραφήσεις και σε άλλα project.