ΝΕΟ ΤΑΝΓΚΟ – Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

«Η μουσική του Μπουένος Άιρες» είναι ο τίτλος με τον οποίο ο Άστορ Πιατσόλα (Astor Piazzolla, 1921-1992) προσδιόρισε τη δουλειά του, μετά από χρόνια σπουδών πρώτα με τον Alberto Ginastera στην Αργεντινή και αργότερα με τη Nadia Boulanger στο Παρίσι. Συγκεντρώνοντας ουσιαστικά παραδείγματα του έργου του, αυτή η συλλογή των τριών CD της Harmonia Mutti που κυκλοφόρησε πρόσφατα, βυθίζει τον ακροατή σε ένα ηχητικό τοπίο απόλυτα ισορροπημένο μεταξύ των κλασικών τεχνικών και της αργεντίνικης παράδοσης του τάνγκο. Αυτά τα μεθυστικά αριστουργήματα υπόκεινται σε μαγευτικές αναγνώσεις από μια ομάδα κορυφαίων ερμηνευτών της εποχής μας που είναι ένθερμοι πρωταθλητές της εμβληματικής κληρονομιάς του Άστορ Πιατσόλα – του αργεντινού μουσικού, βιρτουόζου του μπαντονεόν που δημιούργησε το  νέο τάγκο (nuevo tango) –έναν συνδυασμό με στοιχεία τζαζ και κλασικής μουσικής και σήμερα θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους λατινοαμερικάνους συνθέτες του 20ού αιώνα.

Ο Άστορ Πανταλεόν Πιατσόλα γεννήθηκε στις 11 Μαρτίου 1921 στο Μαρ ντελ Πλάτα της Αργεντινής και σε ηλικία τεσσάρων ετών μετακόμισε με τους γονείς του στη Νέα Υόρκη, όπου έζησε έως το 1936. Σε ηλικία 8 ετών ξεκίνησε μαθήματα μπαντονεόν και πιάνου και όταν η οικογένειά του επέστρεψε στο Μαρ Ντελ Πλάτα άρχισε να παίζει με διάφορες ορχήστρες τάνγκο.

Το ενδιαφέρον του  για την κλασική μουσική και οι πειραματισμοί του με τον ήχο και τη δομή του τάνγκο του πρόσφεραν διάκριση σε διαγωνισμό σύνθεσης με το συμφωνικό κομμάτι «Μπουένος Άιρες» (1951). Τότε έφυγε για σπουδές στο Παρίσι κοντά στην επιδραστική μουσικοπαιδαγωγό Νάντια Μπουλανζέ. Αυτή τον ώθησε να μείνει πιστός στο ταγκό και να συνεχίσει τους πειραματισμούς του με την κλασική μουσική, παρά την έντονη κριτική που δεχόταν από τους παραδοσιακούς μουσικούς του ταγκό.

Το 1955 επέστρεψε στην Αργεντινή, αλλά τρία αργότερα μετακόμισε για δεύτερη φορά στις ΗΠΑ και παρέμεινε εκεί έως το 1960. Όταν επέστρεψε στην Αργεντινή σχημάτισε το επιδραστικό σχήμα «Quinteto Nuevo Tango» (1960), με βιολί, ηλεκτρική κιθάρα, πιάνο, κοντραμπάσο και μπαντονεόν κι έγραψε πολλές από τις 750 συνθέσεις του γι’ αυτό του κουιντέτο. Συνέθεσε επίσης κομμάτια για ορχήστρα, μεγάλη μπάντα, μπαντονεόν και τσέλο. Οι καινοτομίες του, στην αντίστιξη, στο ρυθμό και την αρμονία, δεν έγιναν αρχικά δεκτές στην πατρίδα του, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη όπου το νέο τάνγκο (nuevo tango) είχε θερμή υποδοχή. Το 1967 συνέθεσε τη δημοφιλή οπερέτα του «Η Μαρία του Μπουένος Άιρες» («María de Buenos Aires»), σε λιμπρέτο του ποιητή Οράσιο Φερέρ και το 1974 το «Libertango», την πιο γνωστή του σύνθεση.

Το 1974 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και το 1985 επέστρεψε εκ νέου στην Αργεντινή. Τότε το νέο ταγκό του Πιατσόλα απέκτησε βαθμιαία αποδοχή στην πατρίδα του. Η μουσική του επηρέασε μια νέα γενιά συνθετών στη δεκαετία του ’70 και του ’80, σε ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα και διαφημίσεις. Οι μεταγενέστερες συνθέσεις του περιελάμβαναν ένα κοντσέρτο για μπαντονεόν και ορχήστρα (1979) και το «Five Tango Sensations» για μπαντονεόν και κουαρτέτο εγχόρδων (1989), παραγγελία του Κουαρτέτου Kronos.

Ο Άστορ Πιατσόλα πέθανε στις 4 Ιουλίου 1992 στο Μπουένος Άιρες, σε ηλικία 71 ετών.

Δείτε τα περιεχόμενα των CD εδώ