ΝΕΑ ΘΕΡΙΝΗ ΣΚΗΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ 1.200 ΘΕΣΕΩΝ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Άλλη μία σκηνή στις ήδη υπάρχουσες του Εθνικού Θεάτρου έρχεται να προστεθει’ι Είναι η θερινή σκηνή στο Σχολείο της Ειρήνης Παππά, που εδώ και δύο χρόνια στεγάζει τη Δραματική Σχολή του Εθνικού. Το θέατρο χωρητικότητας 1.200 θέσεων κατασκευάζεται με τη χορηγία του Ιδρύματος Λάτση και θ’ ανοίξει για το κοινό στα τέλη του Ιουλίου, με τη «Λυσιστράτη» σε σκηνοθεσία του Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου- παράσταση η οποία θα παρουσιαστεί πρώτα στο Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε χτές το βράδυ ο διευθυντής του Εθνικού κ. Δ. Λιγνάδης, αναφέρθηκε στις παραστάσεις που θα ανεβάσει το Εθνικό Θέατρο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου – τις δύο  δηλαδή παραγωγές του Εθνικού («Πέρσες» και «Λυσιστράτη)» που θα παρουσιαστούν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου τρεις αντί για δύο ημέρες (24,25,26 Ιουλίου και 31 Ιουλίου και 1,2 Αυγούστου) με στόχο να καλύψουν ένα μέρος της απώλειας των εσόδων που θα έχουν όλες οι παραστάσεις δεδομένων των μέτρων προστασίας.

Ως προς τις οικονομικές απώλειες που έχει ήδη υποστεί η πρώτη κρστική σκηνή λόγω των μέτρων πρστασίας της πανδημίας και το κλείσιμο των σκηνών σ΄όλη τη διάρκεια της άνοιξης η αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια Ερι Κύργια ανέφερε ότι τα ταμεία του Εθνικού αναμένεται να σημειώσουν σημαντικές απώλειες. Αξίζει να σημειωθεί ότι πέρυσι ένα sold out στην Επίδαυρο είχε έσοδα έως και 300.000 ευρώ, φέτος οι πιο αισιόδοξοι υπολογισμοί δεν ξεπερνούν τις 120.000 εσόδων από κάθε παραγωγή. Σε αυτές προστίθενται και τα διαφυγόντα κέρδη του Εθνικού από τη χειμερινή σεζόν εξαιτίας του κλεισίματος των θεάτρων (που υπολογίζονται περίπου στα 450.000 ευρώ).

Ο Δημήτρης Λιγνάδης αναφέρθηκε στις τρεις συμπληρωματικές δράσεις του Εθνικού που εντάσσονται στο πρόγραμμα του υπουργείου Πολιτισμού «Όλη η Ελλάδα, ένας πολιτισμός» και θα γίνουν σε αρχαιολογικούς χώρους στην Αττική, χωρίς ν’ αναφέρει σε ποιούς ακριβώς:

– τα «Σπουδαία ερείπια» (μια παράσταση για τις εμπειρίες περιηγητών στην Ελλάδα του 16ου -19ου αιώνα) σε σκηνοθεσία της Νατάσας Τριανταφύλλη),

– την «Αθηναίων Πολιτεία» (μια σειρά πεζών αρχαιόθεμων κειμένων που προλόγισαν την αθηναϊκή δημοκρατία) σε σκηνοθεσία του Βασίλη Παπαβασιλείου)

«Το αμάρτημα της μητρός μου» του Γ. Βιζυηνού (στην αγγλική γλώσσα) σε σκηνοθεσία Δανάης Ρούσσου. «Δεν πιστεύω πως τα αρχαία είναι ένα αδρανές υλικό.

Όσον αφορά τα νέα δεδομένα που επέβαλλε στο θεατρικό χώρο η πανδημία, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, δήλωσε ότι το Εθνικό Θέατρο ως κρατικός φορέας που είναι τηρεί κατά γράμμα τις οδηγίες του ΥΠΠΟΑ και όσον αφορά τις προσλήψεις καλλιτεχνών το Εθνικό δεν δύναται βα ανατρέψει τις συλλογικές συμβάσεις που επιβάλλουν εξάμηνη απασχόληση κάθε ηθοποιού και να κάνει προσλήψεις για δύο μήνες προκειμένου να έχουν περισσότεροι άνθρωποι δουλειά. Δήλωσε επίσης την κατανόησή του στα αιτήματα της πρωτοβουλία των Support Art Workers χαρακτηρίζοντάς τα «απόλυτα αιτιολογημένα» και παρέπεμψε για το μέλλον τη  θεραπεία των πληγών που βγήκαν στην επιφάνεια αυτή τη δύσκολη περίοδο.

Σε ερώτηση για τις διαδικτυακές προβολές ο Δ. Λιγνάδης τόνισε οτι δεν μπορεί η θεατρική πράξη μπορεί ν’ αντικατασταθεί από οποιαδήποτε κάμερα και ότι αυτή η τεχνολογία πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να εμπλουτίσει τη θεατρική πράξη και όχι να λειτουργήσει ως υποκατάστατο.