ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝIΚΟΤΗΤΑ/ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Πάνω από 200 καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο απευθύνουν έκκληση μέσω της Le Monde για μια ριζική αναθεώρηση του τρόπου ζωής μετά την πανδημία. “Να μην επιστρέψουμε στην κανονικότητα” ζητούν όπου κανονικότητα είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος και ο καταναλωτισμός.

Την πρωτοβουλία είχε η Γαλλίδα ηθοποιός Ζυλιέτ Μπινός μαζί με τον Γάλλο αστροφυσικό Ορελιέν Μπαρό σε ένα κείμενο που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Le Monde. Πρόκειται για ένα είδος «μανιφέστου», ένα κάλεσμα προς τους ηγέτες και τους πολίτες «να αλλάξουν ριζικά τρόπο ζωής, κατανάλωσης και οικονομίας». Συνυπογράφουν τρανταχτά ονόματα καλλιτεχνών όπως: Ρόμπερτ ντε Νίρο, Κέιτ Μπλάνσετ, Πέδρο Αλμοδόβαρ, Μαντόνα, Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ, Πίτερ Μπρουκ, Μόνικα Μπελούτσι, Τζέιν Φόντα, Τζέρεμι Άιρονς, νομπελίστες της Ιατρικής, της Χημείας της Φυσικής όπως ο Τζέημς Πιμπλς, ο νομπελίστας της Ειρήνης Μοχάμεντ Γιουνούς.

«Η πανδημία είναι μια τραγωδία. Ωστόσο αυτή η κρίση έχει την αρετή να μας καλεί να αντιμετωπίσουμε βασικά ερωτήματα.”-αναφέρεται στο κείμενο.

“Η αξιολόγηση είναι απλή: Οι διορθώσεις και προσαρμογές δεν αρκούν πλέον, το πρόβλημα είναι συστημικό. Η τρέχουσα οικολογική καταστροφή είναι μέρος μιας «μετά-κρίσης»: της μαζικής εξαφάνισης της ζωής στη Γη που δεν αμφισβητείται πλέον, ενώ όλοι οι δείκτες δείχνουν μια άμεση υπαρξιακή απειλή. Σε αντίθεση με μια πανδημία, όσο σοβαρή και εάν είναι, πρόκειται για μια παγκόσμια κατάρρευση οι συνέπειες της οποίας θα είναι πέραν από κάθε μέτρο.

Καλούμε επομένως επισήμως τους ηγέτες και τους πολίτες να βγουν από την ανυπόφορη λογική που εξακολουθεί να επικρατεί για να εργασθούν επιτέλους προς την κατεύθυνση μιας βαθιάς αναθεώρησης των στόχων, των αξιών και των οικονομιών.

Ο καταναλωτισμός μας οδήγησε να αρνηθούμε τη ζωή αυτή καθεαυτή: τη ζωή των φυτών, των ζώων και τη ζωή ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Η ρύπανση, η υπερθέρμανση του πλανήτη και η καταστροφή των φυσικών χώρων οδηγούν τον κόσμο σε σημείο καμπής, σε σημείο ρήξης. Για αυτούς τους λόγους, σε συνδυασμό με τις συνεχώς αυξανόμενες κοινωνικές ανισότητες, μας φαίνεται αδιανόητο να «επιστρέψουμε στην κανονικότητα».

Ο ριζικός μετασχηματισμός που απαιτείται –σε όλα τα επίπεδα- χρειάζεται κουράγιο και θάρρος. Δεν θα μπορέσει να πραγματοποιηθεί χωρίς μια τεράστια και αποφασιστική δέσμευση». Tο «μανιφέστο» κλείνει με το ερώτημα: «Πότε ξεκινούν οι πράξεις; Είναι θέμα επιβίωσης όσο και αξιοπρέπειας και συνέπειας».