ΚΟΥΡΕΝΤΖΗΣ ΣΤΟ ELPHIE: AΠΟΛΥΤΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΑΦΟΣΙΩΣΗ ΚΑΙ ΗΧΗΤΙΚΗ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: Ελένη Γαλάνη  1/12/21

Δεν αποτελούν πιά είδηση, μήτε προκαλούν έκπληξη, οι ύμνοι για τις εμφανίσεις του Θόδωρου Κουρεντζή στη Γερμανία. Είναι αναμενόμενοι σε κάθε εμφάνιση της ορχήστρας Musicaeterna αλλά και της SWR Symphony Orchestra με την οποία συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια. Πρόσφατα, η εμφάνιση του στο Elbphilharmonie στο Αμβούργο (28 Νοεμβρίου 2021) με τα έργα

–       Marko Nikodijević «parting of the waters into heavens and seas / secundus dies (Toccata für Orchestra)

–       Συμφωνία αρ. 4 σε ντο ελάσσονα, Op. 43 του Ντιμίτρι Σοστακόβιτς

τάραξε τα νερά και επανέφερε στο προσκήνιο τους υπερθετικούς βαθμούς για το «μαέστρο της χρονιάς», τον «εξαιρετικό καλλιτέχνη», το «επαναστατικό πνεύμα».

«Η συναυλία αποδείχθηκε ότι ήταν μια εκδήλωση κορυφαίας κατηγορίας το βράδυ της Κυριακής στην αίθουσα, η οποία ήταν γεμάτη σχεδόν κατά τα δύο τρίτα. Η ορχήστρα είχε όλες τις αποχρώσεις πάνω της, ιδιαίτερα όμορφο στο πρώτο μέρος, με εισαγωγή από τα βιολιά και τις βιόλες. Όλα τα μέρη της ορχήστρας έλαμψαν με απόλυτη ακρίβεια, αφοσίωση και ηχητική κουλτούρα. Οι μουσικοί ήταν απίστευτα καλοί – ακόμα και σε ρυθμικά πολύ απαιτητικά περάσματα» – γράφει ο Andreas Schmidt στον έγκυρο ιστότοπο κλασικής μουσικής https://klassik-begeistert.de/  και klassik-begeistert.at

«Δεν μπορώ να φανταστώ μια ορχήστρα που μπορεί να ερμηνεύσει την 4η Συμφωνία του Σοστακόβιτς καλύτερα από τη MusicAeterna» –αναφέρει ο Schmidt επισημαίνοντας ότι εκτός από τα τσέλο και τα κοντραμπάσο, όλοι οι μουσικοί παίζουν όρθιοι. «Η 4η συμφωνία διαρκεί 60 λεπτά. Μπράβο! Η καλή μουσική παράσταση δεν ξοδεύεται σε μια καρέκλα με καμπουριασμένη την πλάτη.» Όσο για τον μαέστρο με τις ελληνορωσικές ρίζες « που κάνει φάρσες, που χορεύει, που σκοντάφτει τα πόδια του» ο συντάκτης επισημαίνει ότι “μπαίνει στην ορχήστρα με την αληθινή έννοια της λέξης, φεύγει και συνεχίζει να τη διευθύνει  – κατά προτίμηση με σαρωτικές κινήσεις των χεριών όταν πρέπει να δυναμώσει».

Ο μαέστρος και οι μουσικοί του στη συναυλία στο Elphie «άφησαν τον Σοστακόβιτς να ροκάρει με αυτό το αριστούργημα. Ο Τεό –όπως τον αποκαλούν πλέον και στη Γερμανία- εμφύσησε τον μαγικό παράγοντα σε αυτό το υγιές σώμα. Ήταν αναμφίβολα μια υπέροχη βραδιά» –γράφει ο Andreas Schmidt και παραπέμπει στην ανάλυση για τον Κουρεντζή του ενθουσιώδη συγγραφέα Ulrich Poser: «Αυτός ο ροκ σταρ μεταξύ των μαέστρων είναι διαφορετικός από άλλους μαέστρους. Σ’ ένα πράγμα, μοιάζει με μέλος του συγκροτήματος  The Cure : μορφή ψηλή, αδύνατη, ντυμένη στα μαύρα και με αντισυμβατικό, μοντέρνο χτένισμα. Διευθύνει σκόπιμα, με μεγάλη σωματική προσπάθεια, κάτι που κατά καιρούς θυμίζει τις ακατάλληλες απόπειρες πτήσης ενός νεοσσού μαύρου κύκνου. Αυτό αξίζει εξίσου να το δει κανείς σε συνδυασμό με την κοινή τελετή υπόκλισης που έγινε στο τέλος όπου ο μαέστρος και η ορχήστρα παρουσιάζονται επίσης ως ένα καλλιτεχνικό κοινό έργο που ενώνει. Μπράβο!

φωτογραφίες: Daniel Dittus