ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΜΝΗΜΕΙΩΝ, 50ετής ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΑΡΧΑΙΩΝ, ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΜΙΚΡΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Με τις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΙΝΑΛ πέρασε, χθες τη νύχτα, το νομοσχέδιο του υπουργείου Πολιτισμού για την Αναδιοργάνωση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και άλλες διατάξεις, παρά τις έντονες αντιδράσεις που προκάλεσε. Επίκεντρο της αντιπαράθεσης μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, ήταν η επίμαχη διάταξη για τον μακροχρόνιο δανεισμό αρχαιοτήτων σε μουσεία του εξωτερικού, η οποία εγκρίθηκε, με 179 ψήφους υπέρ(ΝΔ, ΚΙΝΑΛ) έναντι 120 κατά.

Τί ακριβώς προβλέπει ο νέος νόμος και τί ενέκρινε κατά πλειοψηφία η Βουλή;

– μετονομασία του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων(ΤΑΠΑ) σε Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων.Πρόκειται για Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου που θα διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία του πρώην ΤΑΠΑ, δηλαδή τα ακίνητα και τα μνημεία που ανήκουν στο υπουργείο Πολιτισμού (τα κτίρια των μουσείων, τα πωλητήρια, τα αναψυκτήρια, τους διατηρητέους οικισμών και τα κτίσματά τους, τις διατηρητές οικίες). Η μορφή της διαχείρισης μένει να καθοριστεί αναλυτικά με υπουργική απόφαση.

– τροπολογία που αλλάζει όλο το άρθρο 45 του αρχαιολογικού νόμου κι ένα τμήμα της αφορά στην εξαγωγή αρχαιοτήτων στο εξωτερικό για δανεισμό σε διάστημα 50 χρόνων.

– διάταξη με τη οποία θα μπορεί να διακόπτεται η λειτουργία δημόσιων μουσείων. Πρόκειται κυρίως για μικρά μουσεία της επαρχίας τα οποία δεν πληρούν τους όρους πιστοποίησης που απαιτούνται ( αριθμό προσωπικού, εισιτηρίων, προσέλευση επισκεπτών).

Σύμφωνα με την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, το νομοσχέδιο και η τροπολογία για την εξαγωγή με δανεισμό, ελληνικών αρχαιοτήτων, αντικαθιστά “ένα απηρχαιωμένο θεσμικό πλαίσιο» και αποτελεί «τολμηρό μεταρρυθμιστικό αναπτυξιακό σχέδιο που θα προωθήσει με απόλυτα διαφανείς διαδικασίες όρους και προϋποθέσεις, την αξιοποίηση του σημαντικού πολιτιστικού πλούτου της χώρας προς όφελος της οικονομίας».

Κατά την αντιπολίτευση πρόκειται για έναν νόμο ο οποίος νομιμοποιεί την είσοσο των ιδιωτών στο χώρο της πολιτιστικής κληρονομιάς που κατά το Σύνταγμα είναι κρατική περιουσία και προστατεύεται το κράτος και καταργεί κάθε μορφή δημόσιας διαχείρησης αυτής της κληρονομιάς.