ΦΩΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΗΧΟΣ – Η ΕKΘΕΣΗ ΤΟΥ CERITH WYN EVANS ΣΤΟ ΜΙΛΑΝΟ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyte

ΜΙΛΑΝΟ – Θεωρείται ως μια “αρμονική σύνθεση του φωτός, της ενέργειας και του ήχου, “… η έκθεση με τίτλο “το φωτιστικό αέριο”, η μεγαλύτερη ατομική έκθεση του Cerith Wyn Evans (Llanelli, Wales, UK, 1958) με έδρα το Λονδίνο η οποία παρουσιάζεται στο επιβλητικό, πρώην βιομηχανκό χώρο της Pirelli ΗangarΒicocca του Μιλάνο. Η έκθεση περιλαμβάνει 24 έργα- πρώιμα γλυπτά, σύνθετες, μνημειακές εγκαταστάσεις και νέες παραγωγές – προσφέροντας στους επισκέπτες μια μοναδική εμπειρία ανάμεσα στο έργο τέχχνης και το χώρο που το φιλοξενεί.

Από τη δεκαετία του 1990, ο Ουαλός καλλιτέχνης Gerith  Wyn Evans, γνωστός για τις πειραματικές του ταινίες και τις πολύπλοκες γλυπτικές εγκαταστάσεις εγκατέλειψε εντελώς την παραγωγή πειραματικών ταινιών και επικεντρώθηκε στη δημιουργία γλυπτών, εγκαταστάσεων, φωτογραφιών και ειδικών παρεμβάσεων για χώρους, οι οποίες χαρακτηρίζονται από τη χρήση εφήμερων στοιχείων όπως το φως και τον ήχο, καθώς και από τη χρονική διάσταση στην εμπειρία ενός έργου. Η έρευνα του Cerith Wyn Evans επικεντρώνεται στη γλώσσα και την αντίληψη, στο δυναμικό της λέξης και στην επικοινωνία, αμφισβητώντας την ίδια την έννοια της πραγματικότητας. Τα έργα του αντλούν την εμπενευσή τους από ένα σύνολο αναφορών και παραπομπών – από τη λογοτεχνία, τη μουσική, τη φιλοσοφία, τη φωτογραφία, την ποίηση, την ιστορία της τέχνης, την αστρονομία και την επιστήμη – που εκφράζονται σε νέες μορφές μέσω μιας διαδικασίας μετασχηματισμού. Η λειτουργία αυτή γίνεται με τη χρήση κειμένων που μεταφέρονται στη γλώσσα του φωτός – πχ, με τη μορφή νέον, πυροτεχνημάτων ή ελαφρών παλμών – και τη μεταφορά σε γλυπτά εικόνων προηγούμενων καλλιτεχνών – όπως ο Marcel Duchamp -ή κινήσεων των ηθοποιών του ιαπωνικού θεάτρου  No, όπως στη σειρά Neon Forms (μετά το Noh) (2015-2019).

Η έκθεση περιλαμβάνει μια νέα διαμόρφωση των Forms in Space … από το Light (in Time) (2017), ένα έργο που σχεδιάστηκε αρχικά για τις Γκαλερί Duveen της Tate Britain στο Λονδίνο και το StarStarStar / Steer (toransversephoton) (2019) –  μια δημιουργία  χορογραφίας φωτός και σκιών που εισβάλλουν αδειάλληπτα  στο χώρο. H επιμέλεια είναι των Roberta Tenconi καιVicente Todolí.

Στο έργο του Cerith Wyn Evans οι κρυστάλλινοι πολυέλαιοι και οι φωτισμοί νέον συνυπάρχουν με τις εννοιολογικές μεταφορές που σηματοδοτούν άλλα έργα του που προκαλούν το θεατή να τα ερμηνεύσει. Διεθνώς αναγνωρισμένα ιδρύματα έχουν κατά διαστήματα παρουσιάσει ατομικές εκθέσεις του Cerith Wyn Evans όπως: Museo Tamayo, Πόλη του Μεξικού (2018); Duveen Galleries, Tate Βρετανία, Λονδίνο, Μουσείο Haus Konstruktiv, Ζυρίχη (2017); Museion, Bolzano (2015). Serpentine Sackler Gallery, Λονδίνο (2014). Σύγχρονη Τέχνη Thyssen-Bornemisza, Βιέννη (2013), Schinkel Pavilion, Βερολίνο (2012), Wiener Staatsoper, Βιέννη, Kunsthall Bergen (2011), MUSAC, León (2008), Kunsthaus Gratz (2007), ICA – Ινστιτούτο Σύγχρονων Τεχνών, Λονδίνο, ARC / Μουσείο Τέχνης της Μοντέρνας Βίλας του Παρισιού (2006), MIT Κέντρο Εικαστικών Τεχνών, Βοστώνη (2004), Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Kitakyushu, Ιαπωνία (1998).

Τα έργα του έχουν επίσης συμπεριληφθεί σε σημαντικές συλλογικές εκθέσεις : 14η Μπιενάλε της Λυών, Skulptur Projekte, Münster, 57η Μπιενάλε της Βενετίας (2017), 4η Μπιενάλε της Μόσχας (2011), Aichi Triennale, Ναγκόγια, 12η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής Βενετίας (2010), 9η Μπιενάλε της Κωνσταντινούπολης (2005), Documenta 11, Kassel (2002).

Το 2003, ο Cerith Wyn Evans εκπροσώπησε την Ουαλία στη Μπιενάλε της Βενετίας και συμμετείχε στο “σταθμό της Ουτοπίας”. Το 2018 του απονεμήθηκε το βραβείο Hepworth για τη γλυπτική.

 

Pirelli HangarBicocca

31 October 2019 – 23 February 2020