ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΕΝΑΣ ΤΥΠΩΜΕΝΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Αυτός ο κήπος ΔΕΝ έμπαινε στη θάλασσα, ήταν, και παραμένει, στη στεριά, δέσποζει αγέρωχος στην κεντρική αρτηρία της  πόλης από τότε που έγινε πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους. Στην αρχή τον είπαν “Βασιλικό” καθώς αποτελούσε τον κήπο των ανακτόρων και ήταν ανοιχτός μόνο στη βασιλική οικογένεια. Αργότερα επέτρεψαν στους Έλληνες να περιπατούν στα μονοπάτια του όταν οι βασιλείς απουσίαζαν σε διακοπές. Μετά το δημοψήφισμα του ’75 για το Πολίτευμα, ο κήπος ονομάστηκε “Εθνικός” και λειτουργούσε με ωράριο ως δημόσια υπηρεσία. Δεν πάει πολύς καιρός που πιά είναι ανοιχτός από το πρωί μέχρι τη δύση του ήλιου.

Αυτός ο κήπος, ο δικός μας κήπος, απέκτησε δραματουργική διάσταση το 2017, κι έγινε  «Εθνικός Κήπος, περίπατος μαθητείας και αλητείας» – μια παραγωγή του Φεστιβάλ Αθηνών στο πλαίσιο της ενότητας «Άνοιγμα στην πόλη». Μέσα από μια μεγάλη βόλτα στον Εθνικό Κήπο, το κοινό μπορούσε να μάθει όχι μόνο την ιστορία του ίδιου του Κήπου, αλλά και της βασίλισσας Αμαλίας και τελικά της ίδιας της πόλης της Αθήνας.

Τώρα, ο κήπος έγινε και βιβλίο. Ο Θοδωρής Γκόνης μαζί με τη συνδημιουργό και σκηνογράφο της παράστασης, Ελένη Στρούλια, συγκέντρωσαν το υλικό στο οποίο βασίστηκαν για τη δραματουργία του Κήπου, σε ένα βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Άγρα, με τίτλο “Εθνικός Κήπος. Περίπατος μαθητείας – 20+1 στάσεις”. Στην έκδοση, εκτός από τα πρωτότυπα κείμενα και τις εικόνες εποχής  που χρησιμοποιήθηκαν στην παράσταση, υπάρχουν και πρωτότυπες νυχτερινές λήψεις του Εθνικού Κήπου που τραβήχτηκαν από τον φωτογράφο Στράτο Καλαφάτη.

“Μέσα στους μαιάνδρους του Κήπου χαθήκαμε, βγήκαμε αλλού, καταλάβαμε γρήγορα πως δεν είναι η σκιά των δέντρων που μας σκιάζει αλλά η σκιά της Βουλής, και πως η γειτνίαση του Κήπου και της Βουλής είναι μοιραία, ο Κήπος ζει την κοινή μοίρα, τις περιπέτειες της εθνικής και πολιτικής μας ζωής –διαβάζουμε στο δελτίο Τύπου του εκδοτικού οίκου.

“Περπατώντας κανείς με σκοπό ή ασκόπως, συναντά τις προτομές του Διονυσίου Σολωμού, του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, του Ζαν Μορεάς, αλλά και του Ιωάννη Καποδίστρια, του Ελβετού τραπεζίτη Ιωάννη Εϋνάρδου και του συνθέτη του ολυμπιακού ύμνου Σπυρίδωνα Φιλίσκου Σαμάρα.

Άλλες μορφές, αόρατες, αλλά επίμονα παρούσες, η απαρηγόρητη βασίλισσα Αμαλία, ο Όθων, οι βασιλικές οικογένειες, ο Βαυαρός γεωπόνος Φρειδερίκος Σμιτ, ο κηποτεχνίτης Φρανσουά Λουί Μπαρώ, που έφεραν απ’ όλο τον κόσμο τα πεντακόσια είδη φυτών με τα διπλά και τρίδιπλα ονόματά τους.

Αυτά και χίλια δυό άλλα σε έναν περίπατο που επιθυμεί να μιλήσει για ένα κομμάτι της ιστορίας μας, αξιοποιώντας το πλεονέκτημα της οδοιπορίας, τη γαλήνη και την ανοιχτωσιά του Κήπου. Υλικά, τα κείμενα και τα ντοκουμέντα των μόνιμων κατοίκων του, των ποιητών, των πολιτικών, των βοτανολόγων και μηχανικών που τον διαμόρφωσαν. Ένας τουριστικός οδηγός συνάντησης των μεν με τους δε.”

Το βιβλίο παρουσιάστηκε στις 14/10,στον χώρο απ’ όπου ξεκίνησε η ιστορία του: στο καφενείο του Εθνικού Κήπου. Για το βιβλίο μίλησαν ο ιστορικός Βάσιας Τσοκόπουλος, ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Νίκος Βατόπουλος και οι δύο συγγραφείς του βιβλίου, ενώ αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασαν οι ηθοποιοί της παράστασης, Ελένη Κοκκίδου, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης και Θανάσης Δήμου.