ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

24/6/22

Παρουσίαση του βιβλίου «Ο Αθάνατος Μπάρτφους» του Ισραηλινού συγγραφέα Aharon Appelfeld (μετάφραση Μάγκυ Κοέν, επίμετρο Σταύρος Ζουμπουλάκης, Εκδόσεις Άγρα, 2022) οργανώνεται την Τετάρτη 29 Ιουνίου στις 7.30μμ στο Café στον Κήπο του Νομισματικού Μουσείου (Πανεπιστημίου 12, Αθήνα).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν: Σταύρος Ζουμπουλάκης, συγγραφέας, Σάββας Μιχαήλ, συγγραφέας, Μάγκυ Κοέν, μεταφράστρια του βιβλίου.

«Πρόκειται για ένα πολύ σκληρό βιβλίο για τους επιζώντες το οποίο – κατηγορηματικά- μόνο όποιος μοιράστηκε την ίδια μοίρα μαζί τους, όπως ο Άπελφελντ έχει ηθικό δικαίωμα να το γράψει»- σημειώνει στο επίμετρο ο συγγραφέας Σταύρος Ζουμπουλάκης. “Δεν είναι σκληρό μόνο για τον τρόπο, διόλου τιμητικό, με τον οποίο τους παρουσιάζει, αλλά και με τα ερωτηματικά του: «Σάμπως ο πόλεμος μας έκανε καλύτερους ανθρώπους;» ή « Τί κάναμε εμείς οι επιζώντες της Σοά; Άραγε η τρομερή εμπειρία μας άλλαξε καθόλου;»

«Έζησαν όσοι επέζησαν αλλά δεν μπορούσαν πιά να ζήσουν. Ο Μπάρτφους, ένας από αυτούς, απαιτεί από τον εαυτό του περισσότερη γενναιοδωρία. Δεν τα κατάφερε να την εκφράσει. Ας είναι αυτός ένας πρόσθετος λόγος, φίλε αναγνώστη, να έιμαστε εμείς πιό γενναιόδωροι στην κρίση μας.»

Ο ΑΑΡΟΝ ΑΠΠΕΛΦΕΛΝΤ, Ισραηλινός συγγραφέας, επιζών της Σοά και μια από τις πιο σημαντικές φωνές της λογοτεχνίας στη χώρα του, γεννήθηκε το 1932 σε ένα χωριό κοντά στην άλλοτε αυστροουγγρική, ρουμανική και τώρα ουκρανική πόλη Τσερνόβιτσι στη Βουκοβίνα. Η μητέρα του δολοφονήθηκε από τους Ναζί. Ο Άππελφελντ μαζί με τον πατέρα του εκτοπίστηκαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Το έσκασε το 1942 και επιβίωσε για τρία χρόνια μέσα στα δάση, « υιοθετημένος από μια συμμορία Ουκρανών παρανόμων». Έγινε «παιδί της κουζίνας» για εννέα μήνες στον Κόκκινο Στρατό, τον οποίο άφησε το 1945. «Κανείς δεν ήθελε ορφανά στην Ευρώπη. Το μόνο μέρος που μπορούσαμε να πάμε ήταν η Παλαιστίνη», είπε ο συγγραφέας σε συνέντευξή του. Έζησε για ένα διάστημα σε στρατόπεδο εκτοπισμένων στην Ιταλία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στο Ισραήλ, ξαναβρίσκει τον πατέρα του, για τον οποίο πίστευε ότι ήταν νεκρός, αλλά που επίσης είχε επιζήσει από τη ναζιστική βαρβαρότητα. Το πρώτο του βιβλίο δημοσιεύθηκε το 1962 και ακολούθησαν περισσότερα από σαράντα έργα, μυθιστορήματα και συλλογές ποιημάτων. Στην αυτοβιογραφία του Ιστορία μιας ζωής (1999) αφηγείται πως επέζησε από το Ολοκαύτωμα.

Αρνήθηκε να χαρακτηριστεί ως συγγραφέας του Ολοκαυτώματος, παρόλο που έδωσε φωνή σε όσους δεν επέζησαν. « Δεν μπορείς να είσαι συγγραφέας του θανάτου. Το να γράφεις προϋποθέτει ότι είσαι ζωντανός », είπε.

Δίδαξε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Μπεν-Γκουριόν στην Μπέερσέβα, στο νότιο Ισραήλ, από το 1979 μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Ο φίλος του Αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ροθ τον έκανε χαρακτήρα στο μυθιστόρημά του Επιχείρηση Σάυλωκ.

Το έργο του, αφιερωμένο σε μεγάλο βαθμό στη ζωή των Εβραίων στην Ευρώπη πριν και κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Βραβεύτηκε σε πολλές χώρες του κόσμου. Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε με το Βραβείο Ισραήλ το 1983, το Βραβείο Harold U. Ribelow το 1987 και με το Prix Médicis στη Γαλλία το 2004 για την αυτοβιογραφία του.

Πέθανε το 2018 σε ηλικία ογδονταπέντε ετών. Στα ελληνικά κυκλοφορούν τα βιβλία του “Τσίλι: ζωή στη σκιά του θανάτου”, “Απρόσμενη αγάπη”, “Μπάντενχαϊμ 1939” και “Ιστορία μιας ζωής”.