ΕΦΥΓΕ ΚΑΙ Η ΑΛΚΗ ΖΕΗ ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

“Η αρραβωνιστικιά του Αχιλλέα” δεν πια στην Αθήνα. Αυτή τη φορά έφυγε για το μεγάλο ταξίδι, πλήρης ημερών, σε ηλικία 97 χρονών.

Η συγγραγέας Άλκη Ζέη, που πέθανε χτες το βράδυ, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ο πατέρας της καταγόταν από την Κρήτη και η μητέρα της από τη Σάμο, όπου πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια μαζί με τη μεγαλύτερή της αδελφή, ενώ η μητέρα της ανάρρωνε από φυματίωση σε σανατόριο στην Πάρνηθα.

Στην Αθήνα ήρθε με την οικογένειά της, το 1937. Φοίτησε στην ιδιωτική Ιόνιο Σχολή, όπου γνώρισε τη φίλη της και μετέπειτα συγγραφέα Ζωρζ Σαρή, αλλά τα τελευταία τρία χρόνια του γυμνασίου πήγε στην επίσης ιδιωτική Σχολή Αηδονοπούλου. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και στο Κινηματογραφικό Ινστιτούτο της Μόσχας, στο τμήμα σεναριογραφίας.

Εκείνη την περίοδο ο θείος της, Πλάτων Σωτηρίου (αδελφός της μητέρας της), παντρεύτηκε τη μεγάλη συγγραφέα Διδώ Σωτηρίου, η οποία βοήθησε την Άλκη Ζέη να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Στη διάρκεια της κατοχής η Άλκη Ζέη συμμετείχε στην ΕΠΟΝ. Στη διάρκεια του εμφυλίου, το 1948 εξορίστηκε, όταν προσπάθησε να ακολουθήσει τον σύζυγό της Γιώργο Σεβαστίκογλου, (θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής και σκηνοθέτης) κατά την απόδρασή του στην Τασκένδη. Τον συνάντησε τελικά εκεί έξι χρόνια αργότερα. Με τον Σεβαστίκογλου, που πέθανε το 1991, απέκτησαν δύο παιδιά.

Από το 1954 έως το 1964 έζησε σαν πολιτική πρόσφυγας στη Σοβιετική Ένωση. Το 1964 επιστρέφει οικογενειακώς στην Ελλάδα, για να ξαναφύγουν πάλι όλοι μαζί με τον ερχομό της Χούντας το 1967. Αυτήν τη φορά ο τόπος διαμονής τους είναι η Γαλλία, και συγκεκριμένα το Παρίσι, απ’ όπου επιστρέφουν μετά τη δικτατορία το 1974.

Πρώτο της μυθιστόρημα Το καπλάνι της βιτρίνας (1963) με μνήμες από τα παιδικά της χρόνια στη Σάμο, είναι σχεδόν αυτοβιογραφικό. Ακολουθεί σειρά μυθιστορημάτων για παιδιά και το 1987 κυκλοφορεί το πρώτο της βιβλίο για μεγάλους Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα.

Το 2013 κυκλοφόρησε το αυτοβιογραφικό της βιβλίο Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο και το 2017 το Πόσο θα ζήσεις ακόμα, γιαγιά.

Το 2010 τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου της.

Ο καθαρός τρόπος γραφής της, η γλωσσική αρτιότητα, η κριτική στάση απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις, το χιούμορ και η διεισδυτική ματιά στα γεγονότα, είναι τα χαρακτηριστικά των έργων της Άλκης Ζέη που το έχουν κάνει να αγαπηθεί από το ελληνικό και το ξένο αναγνωστικό κοινό.

 

Βιβλιογραφία

– Το καπλάνι της βιτρίνας διήγημα (1963)

– Κοντά στις ράγες παιδικό μυθιστόρημα (1966)

– Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου μυθιστόρημα (1971)

– Αρβυλάκια και γόβες παιδικό μυθιστόρημα(1975)

– Ο θείος Πλάτων μυθιστόρημα(1975)

– Κοντά στις ράγες διήγημα (1977)

– Μια Κυριακή του Απρίλη διήγημα (1978)

– Τα παπούτσια του Αννίβα μυθιστόρημα (1979)

– Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα (για ενηλίκους) διήγημα (1987)

– Η μωβ ομπρέλα μυθιστόρημα (1989)

– Η Αλίκη στη χώρα των μαρμάρων παιδικό μυθιστόρημα (1990)

– Ο Ψεύτης Παππούς παιδικό διήγημα (1992)

– Ματίας παιδικό διήγημα [Ά Κρατικό βραβείο παιδικής λογοτεχνίας το 2001](1993)

– Σπανιόλικα Παπούτσια διήγημα (1994)

– Γατοκουβέντες παιδικό μυθιστόρημα (1996)

– Η δωδέκατη γιαγιά και άλλα.. παιδικό μυθιστόρημα (1998)

– Νεανική Φωνή Ο τιμωρός μυθιστόρημα (1999)

– Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της παιδικό μυθιστόρημα (2002)

– Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο (2013)

– Πόσο θα ζήσεις ακόμα, γιαγιά; (2017)

– Ένα παιδί από το πουθενά (2019)