ΕΦΥΓΕ Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΙΟΝΑΤΟΥ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart  10/7/21

H μεσογειακή φιγούρα με την κιθάρα και τη δραματική φωνή με καταγωγή από την Ελλάδα που άφησε πίσω της σε μικρή ηλικία, όταν οι γονείς της μετανάστευσαν στο Βέλγιο στη διάρκεια της δικτατορίας, η Αγγελική Ιονάτου, πέθανε στη Λίλα, κοντά στο Παρίσι, στις 7 Ιουλίου, σε ηλικία 67 ετών.Γνωστή διεθνώς ως Angélique Ionatos έκανε τις πρώτες της εμφανίσεις το 1972, μαζί με την αδελφό της Φώτη, όταν κυκλοφορούν την πρώτη τους ηχογράφηση στη γαλλική γλώσσα το δίσκο «Résrise» με πολιτικά τραγούδια, τύπου «chanson». Ξεχώρισαν αμέσως στο γαλλόφωνο κοινό και κέρδισαν βραβεία και ο επόμενος δίσκος, το «Angélique et Photis Ionatos» κυκλοφόρησε τρία χρόνια μετά.

Αργότερα, η Αγγελική Ιονάτου έρχεται στο Παρίσι όπου εγκαθίσταται. Ως συνθέτρια και ερμηνεύτρια η νεαρή καλλιτέχνις στρέφει το ενδιαφέρον όλο και περισσότερο στην ελληνική γλώσσα και τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Ο Αναγνωστάκης, ο Ρίτσος, Ο Καβάφης, ο Ελύτης αποσπούν την προσοχή της και γίνονται στίχοι στα τραγούδια της, με τον Ελύτη να κυριαρχεί, ειδικά με το εργο του “Μαρία Νεφέλη” το οποίο κυκλοφόρησε στη δεκαετία του 80 με τη συνεργασία του Αλέξανδρου Μυράτ και του Σπύρου Σακκά.

Στη διάρκεια της 40χρονης και πλέον καριέρας της, η Αγγελική Ιονάτου ηχογράφησε 19 άλμπουμ,  συμπαραγωγές τα περισσότερα με το Théâtre de la Ville στο κέντρο του Παρισιού ή με το Théâtre de Sartrouville, στο οποίο ανήκε επί χρόνια (ήταν, όπως λένε οι Γάλλοι, μία από τις «artistes associées» τους).

Μεταξύ των δίσκων της ξεχωρίζουν οι: «Résurrection» και «Angélique et Photis Ionatos» (με τον Φώτη Ιονάτο, 1972 και 1975 αντίστοιχα), «Το δάσος των ανθρώπων» (1981), «Ο Ηλιος ο ηλιάτορας» (1983), «Μαρία Νεφέλη» (1984), «Récital» (1985), «Το Μονόγραμμα» (1988), «Archipel» (1989, ανθολογία), «Sappho de Mytilène» (με τη Νένα Βενετσάνου, 1991), «Ω Ερωτα» (1992), «Μια θάλασσα» (του Μίκη Θεοδωράκη, 1994), «Angélique Ionatos canta Frida Kahlo: Alas Pa volar» (2003), «Anthologie» (Compilation, 2004), «Eros y muerte» (2007) κ.ά.

Επίσης από τις πιο πρόσφατες συνεργασίες της ήταν αυτή με την Κατερίνα Φωτεινάκη, με την οποία έκαναν πριν από μερικά χρόνια και περιορισμένες εμφανίσεις στην Ελλάδα και τραγούδησαν μαζί στον δίσκο της «Comme un jardin la nuit» του 2009.

  • Mε μήνυμά της αποχαιρέτησε την Αγγελική Ιονάτου η τομεάρχης Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., Σία Αναγνωστοπούλου.

«Για είκοσι χρόνια ήταν, με τον αδερφό της Φώτη, ένα είδος μούσας της εναλλακτικής Αριστεράς της Λιέγης, πόλη στην οποία έζησαν αυτοεξόριστοι εκείνη και η οικογένειά της πριν εγκατασταθούν στη Γαλλία, αφήνοντας πίσω τους την Ελλάδα την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών.

Κιθαρίστρια, συνθέτρια, δωρική φιγούρα. Με μια λεπτή τραγικότητα στη χροιά και στην ερμηνεία της η Αγγελική Ιονάτου, Angélique Ionatos όπως ήταν διεθνώς γνωστή, ανέπτυξε ένα ρεπερτόριο εμπνευσμένο σε μεγάλο βαθμό από Ελληνες σύγχρονους ποιητές, ενώ έκανε ακόμα πιο διάφανη την ποίηση της Σαπφούς με τη μουσική της.

Για όσους ζήσαμε στη Γαλλία, οι συνθέσεις της, τραγουδισμένες και στις δύο γλώσσες, αποτελούσαν και τη δική μας πολιτισμική γέφυρα με τη χώρα που μας φιλοξένησε αυτά τα ιδιαίτερα χρόνια των σπουδών μας. Εφυγε από τη ζωή εχθές, στο Παρίσι, αφήνοντας πίσω της ένα προσωπικό ταξίδι Ερωτα, Θανάτου, Θάλασσας, με έμπνευση ριζωμένη στη Μεσόγειο».

 

Οι φωτογραφίες προέρχοται από τα άλμπουμ Μαρία Νεφέλη και Ήλιος Ηλιάτορας

 

 

Video