ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΕΙΣΗΓΕΙΤΑΙ ΜΕ Σ/Ν ΤΟ ΥΠΠΟΑ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

ΑΘΗΝΑ – Στο σχέδιο νόμου που συζητείται στη Βουλή και περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που συζητείται στη Βουλή για το νέο ιδρυτικό νόμο και Οργανισμό του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων (ΤΑΠΑ) που πλέον μετονομάζεται σε Οργανισμό Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (Ο.Δ.Α.Π.), εμπεριέχεται μία εξωφρενική διάταξη με την οποία επιτρέπεται, στο πλαίσιο της προβολής της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας, η μακρόχρονη εξαγωγή αντικειμένων των συλλογών μουσείου, τα οποία μπορεί να αποτελούν και μνημεία, προκειμένου να εκτεθούν σε μουσειακούς χώρους. Η διάρκεια παραμονής των αρχαίων στο εξωτερικό δεν  μπορεί να υπερβαίνει τα πενήντα (50) έτη, “δυνάμενη να ανανεωθεί άπαξ.” Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται απόφαση του αρμοδίου οργάνου του ΥΠΠΟΑ- αναφέρει η διάταξη.

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, σχολιάζοντας με ανακοίνωσή του το σ/ν, θεωρεί απαράδεκτη την εξαγωγή ενός μνημείου για 100 (50+50) και τονίζει ότι έτσι “θεσμοθετείται η μόνιμη εξαγωγή αρχαιοτήτων, χωρίς μάλιστα να είναι σαφές αν οι όροι που υπάρχουν στα σχετικά άρθρα του Ν. 3028 για τον δανεισμό ή την εξαγωγή αρχαιοτήτων. Επιπλέον αναφέρει ότι η διάταξη υποκρύπτει τον κίνδυνο να δοθεί η δυνατότητα σε Μουσεία του εξωτερικού, μουσεία κλεμμένων αρχαιοτήτων, ή ακόμη και Ιδρύματα (παρεμφερείς χώροι, τόπος έκθεσης) να εμπλουτίζουν τις συλλογές τους με ελληνικές αρχαιότητες με το μανδύα ονοματοδοσίας αιθουσών ή συλλογών και τις ευλογίες του ελληνικού κράτους.”

Να σημειωθεί ότι με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο δεν μετατρέπει το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων σε οργανισμό Ιδιωτικού Δικαίου, κινείται ωστόσο, σύμφωνα με τον ΣΕΑ, “εντός του στρατηγικού στόχου της εμπορευματοποίησης των υλικών ιστορικών τεκμηρίων και της εμπλοκής των ιδιωτών στη διαχείριση αρχαιολογικών χώρων, αλλά και της ακίνητης περιουσίας του Υπουργείου Πολιτισμού.”

Στο πλαίσιο αυτό ο ΣΕΑ δηλώνει την αντίθεσή του με τα προβλεπόμενα “στο πρόγραμμα αξιοποίησης αρχαιολογικών χώρων, ιστορικών τόπων και μνημείων για τη διοργάνωση εκδηλώσεων ή δράσεων που σχετίζονται με την προαγωγή της τοπικής γαστρονομίας.” (!) Επίσης κρίνει ότι το ΔΣ του ΟΔΑΠ δεν μπορεί να λαμβάνει θέση  εισηγητή στο Κεντρικό Συμβούλιο του ΥΠΠΟΑ, ούτε να αποφασίζει για την διοργάνωση εκδήλωσης σε έναν αρχαιολογικό χώρο και να υποκαθιστά τη γνώμη της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων.

Ως προς το θέμα των εσόδων του ΟΠΑΔ από εκθέσεις συνέδρια, σεμινάρια και άλλες εκδηλώσεις σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, ο ΣΕΑ  αναφέρει ότι αυτά μπορούν να προέρχονται μόνο από εγκεκριμένες δραστηριότητες τρίτων φορέων και όχι του δημοσίου (ΟΔΑΠ ή ΥΠΠΟΑ) “καθώς υπενθυμίζουμε ότι τα εκπαιδευτικά προγράμματα, τα συνέδρια, και εν γένει οι εκπαιδευτικές δράσεις των Υπηρεσιών του ΥΠΠΟΑ, αλλά και των δημόσιων πανεπιστημίων, εντάσσονται στα δημόσια αγαθά που προσφέρονται δωρεάν από το Κράτος! Ο ΣΕΑ ζητά να αποσυρθεί το συγκεκριμένο σημείο του άρθρου και να αναμορφωθεί και δηλώνει αντίθετος στην καθιέρωση εισιτηρίου διότι “ο πολιτισμός είναι δημόσιο αγαθό”.

Επίσης, με το νομοσχέδιο δίνεται η δυνατότητα σύστασης χωριστού νομικού προσώπου, και μάλιστα ιδιωτικού δικαίου, με αποκλειστικό αντικείμενο τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας (άρθρο 5). Με δεδομένο ότι για την ακίνητη περιουσία του ΥΠ.ΠΟ.Α. έχει επανειλημμένως γίνει προσπάθεια εκποίησης και ιδιωτικοποίησής της, ο ΣΕΑ ζητάει να αποσυρθεί η συγκεκριμένη διάταξη.