Δ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΚΑΙ Π. ΔΕΝΤΑΚΗΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΑΒΙΝΙΟΝ 2021

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart

ΑΒΙΝΙΟΝ – Δύο παραστάσεις ελληνικών καλλιτεχνικών σχημάτων, μη κρατικών σκηνών, θα παρουσιάσει αυτή τη χρονιά, το διάσημο ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Θεάτρου της Αβινιόν που ξεχωρίζει για τις πρωτότυπες και καινοτόμες παραστάσεις του. Είναι το “ΙΝΚ”, η νέα δουλειά του Δημήτρη Παπαϊωάννου και η παράσταση “Η μικρή μέσα στο σκοτεινό δάσος” σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη που θα δώσουν παραστάσεις στο 75ο Φεστιβάλ της Αβινιόν 2021, θέμα του οποίου είναι η προτροπή: “Να θυμηθούμε το μέλλον“. Στο πλαίσιο αυτό, ανάμεσα στους συμμετέχοντες, η Μαγκί Μαρέν ανατρέχει στον Πελοποννησιακό Πόλεμο του Θουκυδίδη και διερευνά τη βία σ΄ένα θέαμα με τίτλο (“To go take closer look”) δίνοντας για εικονογράφιση στον ιστότοπο της Αβινιόν, αντί φωτογραφίας, μια καρτ- ποστάλ του Πειραιά.

Το ΙΝΚ, παραγωγή της περασμένης χρονιάς, μια παράσταση για δύο άντρες – τον χορογράφο και τον Σούκα Χορν- με θέμα τη συνύπαρξη παρουσιάστηκε για πρώτη φορά, τον Σεπτέμβριο του 2020, στο Torinodanza festival (παραγγελία και συμπαραγωγή) και στο  Festival Aperto στη Reggio Emilia. Σ΄ένα σκηνικό εμπευσμένο από την arte povera του Γιάννη Κουνέλλη, με τις τρεις πλευρές της σκηνής καλυμμένες με νάϋλον, σανίδες και διαφανή πλαστικά πάνελ, νερό που ρέει από ένα σύστημα άρδευσης και χρωματίζει κινούμενες εικόνες στη σκηνή, αναπτύσσεται η δράση των δύο αντρικών σωμάτων, δύο διαφορετικών γενεών, των ηλικιωμένων και των νέων : ο ένας σαν Κούρος με αγγελική ομορφιά, τέλεια σωματική διάπλαση αλλά διαβολική φύση, τυλιγμένος σε πλασικό (Σούκα Χορν) και ο άλλος (Δ. Παπαϊωάννου)ντυμένος, πολεμά τον γυμνό ανταγωνιστή του σε μια επιχείρηση υποταγής και ελέγχου. Ο άντρας άγγελος- δαίμονας είναι, κατά την ιταλική εφημερίδα La Stampa, “η ζωώδης παράλογη πλευρά μας, αυτό που αρνούμαστε να παραδεχτούμε και να κοιτάξουμε“. Κάτι που δεν κατατροπώνεται αντίθετα διατηρείται και θεριεύει όπως μαρτυρεί ένα χταπόδι που αναδύεται από το ελώδες έδαφος το οποίο αργότερα θα γίνει νεογέννητο, και πάλι, θα μεγαλώσει και θα μοιάζει με πίθηκο – ίδιος ο νεαρός. Απλά στοιχεία πλαισιώνουν τη δράση, μια ασημένια μπάλα disco που αντανακλά τα φώτα στους πάγκους, η μουσική του Βιβάλντι παράλληλα με μελωδίες του 1930 που ακούγονται από ένα παλιό βινύλιο.

«Η μικρή μέσα στο σκοτεινό δάσος» έργο του γάλλου συγγραφέα Philippe Minyana, σε σκηνοθεσία Παντελή Δεντάκη, είναι μια ελεύθερη διασκευή του μύθου «Πρόκνη και Φιλομήλα» από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα θρίλλερ, ένα κείμενο σκληρό σ΄έναν κόσμο με διάχυτη την αλαζονεία, τη διαστροφή, τη χυδαιότητα, την εκδίκηση και τα τερατώδη ένστικτα. Τα πρόσωπα είναι μικρά γλυπτά που αναπαριστούν τους ήρωες του έργου. Μέσα από ζωντανό και ηχογραφημένο λόγο, οι ηθοποιοί τούς δίνουν φωνή, παίζοντας ταυτόχρονα μαζί τους.

Η αφήγηση αναπτύσσεται γύρω από το Νεαρό Βασιλιά ο οποίος βιάζει τη μικρή αδερφή της γυναίκας του μέσα σε μια καλύβα στο Σκοτεινό Δάσος. Της κόβει τη γλώσσα και την αφήνει μόνη και αβοήθητη. Επιστρέφει στο παλάτι και, δήθεν συντετριμμένος, λέει στη γυναίκα του πως η Μικρή πνίγηκε εν μέσω θαλασσοταραχής. Δώδεκα μήνες μετά, κι ενώ η βασίλισσα βρίσκεται ακόμη βουτηγμένη στο πένθος, μια γριά εμφανίζεται στο παλάτι και της αποκαλύπτει τις αποτρόπαιες πράξεις του βασιλιά. Ξεδιπλώνει ένα μαντίλι κεντημένο από την Μικρή, που τα κόκκινα νήματά του αφηγούνται το έγκλημα και δείχνουν το δρόμο για την καλύβα. Η Βασίλισσα τρέχει να βρει την αδερφή της και μαζί σχεδιάζουν την εκδίκηση που θα πάρουν.

Τους σκηνικούς χώρους ζωντανεύουν δυο οθόνες, προβάλλοντας επεξεργασμένες εικόνες, στατικές και κινούμενες. Μια τρίτη οθόνη αναπαράγει σε παράλληλο χρόνο την ιστορία, χρησιμοποιώντας κοντινά πλάνα στα μικρά γλυπτά, παίζοντας με μοντάζ και οπτικά εφέ.

Στις παραστάσεις της Αβινιόν εμφανίζονται μεγάλα ονόματα της σκηνοθεσίας, της υποκριτικής και του χορού: o Ολιβιέ Πι σκηνοθετεί «Αμλετ», η Iζαμπέλ Ιπέρ ερμηνεύει τη Λιουμπόβ στον «Βυσσινόκηπο» του Τσέχοφ σε σκηνοθεσία Τιέγκο Ροντρίγκες (Πορτογαλία), ο διάσημος Ούγγρος Κορνέλ Mουντρούτσο ανεβάζει ως παράσταση το έργο «Pieces of a Woman», το ίδιο που έκανε και ταινία, με τη Βανέσα Κίρμπι να διεκδικεί Οσκαρ, ενώ τρεις σκηνοθέτες του «Nouveau Theatre Populaire» ετοιμάζουν μια πολύωρη παράσταση με τίτλο «Ο Ουρανός, η Νυχτα και η Γιορτή», βασισμένη στα έργα του Μολιέρου «Ταρτούφος», «Δον Ζουάν» και «Ψυχή». Μαζί τους ο νοτιοαφρικανός σκηνοθέτης Μπρετ Μπέιλι (βλ. Στέγη, Μέγαρο) διασκευάζει τον βιβλικό μύθο του «Σαμψών» και η ισπανίδα περφόρμερ Ανχέλικα Λίντελ εμπνέεται από τον ανδαλουσιανό τορέρο Χουάν Μπελμόντε και την όπερα «Τριστάνος και Ιζόλδη» του Βάγκνερ.

Η Αβινιόν οργανώνει φέτος αφιέρωμα στη μνήμη του κορυφαίου σκηνοθέτη, ηθοποιού και ποιητή Αντουάν Βιτέζ (1930-1990). Επίσης θα προσκαλέσει τον φιλόσοφο Εντγκάρ Μορέν να σβήσει τα 100 κεράκια του σε μια εμφάνιση-συζήτησή του με τον Νικολά Τριόνγκ.