ΑΝΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Α. ΒΟΥΡΛΟΥΜΗ ΣΤΗ ΣΚΟΥΦΑ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

Έως τις 3 Ιουλίου συνεχίζεται η αναδρομική έκθεση του Ανδρέα Βουρλούμη (1910-1999) του ζωγράφου που με χαρισματική ευαισθησία και ακούραστη προσήλωση προσέγγισε τα θέματα της ζωγραφικής του: την Αθήνα της εποχής του, την ευδαιμονία του φυσικού τοπίου, τα βουνά και τον ορίζοντα, τον ανθρώπινο περίγυρο αλλά και αντικείμενα της καθημερινότητας, μικρά πράγματα που με αθόρυβη αγάπη τα ανάγει σε ποιητικούς στοχασμούς.

Στην  έκθεση  στη γκαλερί Σκουφά παρουσιάζονται υδατογραφίες, παστέλ και λάδια, προερχόμενα από το σύνολο της καλλιτεχνικής πορείας των εβδομήντα χρόνων. Αγαπημένο αντικείμενο της μελέτης του είναι η Αθήνα, με τις γειτονιές της, τα μπαλκόνια και τις στέγες των σπιτιών, η θέα από την σοφίτα του σπιτιού του στην Τσακάλωφ: Ο Άγιος Διονύσιος, ο Λυκαβηττός και ο Υμηττός, τα δρομάκια του Παγκρατίου γύρω από το ατελιέ του, αλλά και γωνιές της Αίγινας, όπου παραθέριζε τα καλοκαίρια από το 1936 και μετά, καθώς και εσωτερικά, νεκρές φύσεις και προσωπογραφίες.

Ο Ανδρέας Βουρλούμης γεννήθηκε στην Πάτρα το 1910 και απεβίωσε στην Αθήνα το 1999. Ο πατέρας του ήταν επιχειρηματίας και πολιτικός στο πλευρό του Βενιζέλου. Μετεγκαθίστανται οικογενειακώς στην Αθήνα το 1918. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής από την ηλικία των 12 ετών, πλάι στον Βέλγο οικοδιδάσκαλο ζωγραφικής Antoine Pic. Σπουδάζει Χημεία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών(1928-1932). Μεταβαίνει στο Παρίσι(1933-1934), όπου ζωγραφίζει και επισκέπτεται μουσεία και γκαλερί. Επέστρεψε στην Αθήνα το 1934, όπου παρέμεινε μέχρι και τον θάνατό του. Εργάζεται για ένα διάστημα ως χημικός σε εργοστάσιο. Υπήρξε μέλος της ομάδας «Αρμός» συμμετέχοντας σε εκθέσεις της από το 1949 έως το 1952. Από το 1936 διατηρούσε εργαστήριο στην περιοχή του Παγκρατίου.

Τον συγκίνησε βαθιά η ζωγραφική του Παρθένη, του Τσαρούχη και του Κόντογλου. Ασχολήθηκε σε βάθος με τη            βυζαντινή ζωγραφική, και φιλοτέχνησε πολλές φορητές εικόνες. Συμμετείχε επίσης σε ιστορήσεις ναών, και                    ασχολήθηκε με την βυζαντινή μουσική. Αγαπούσε πολύ την δημοτική ποίηση και έκανε συχνά εικονογραφήσεις             βιβλίων και περιοδικών εντύπων.

Πραγματοποίησε ελάχιστες ατομικές εκθέσεις. Η πρώτη του ατομική έκθεση πραγματοποιήθηκε το 1954 στη γκαλερί «Μόνικα Πέην» ενώ ακολούθησαν κάποιες ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα. Η Εθνική Πινακοθήκη και το Μουσείο Μπενάκη οργάνωσαν αναδρομικές εκθέσεις του, το 1990 και το 1999 αντίστοιχα . Έχει λάβει μέρος στην Μπιενάλε Αλεξάνδρειας(1955) και στις Πανελλήνιες εκθέσεις από το 1939 έως και το 1975.

Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στο Μουσείο Μπενάκη, στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, στο Ίδρυμα Λεβέντη, στην Πινακοθήκη Χάμιλτον στον Καναδά καθώς και σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.