ΑΦΡΟ-ΑΤΛΑΝΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ ΣΕ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart, 4/4/22

Περίπλοκες ιστορίες της Αφρικανικής Διασποράς διηγούνται ξανά και ξανά οι καλλιτέχνες. Η διαρκής κληρονομιά, καθοριστική της ιστορικής εξέλιξης της αμερικανικής ηπείρου, ξετυλίγεται στην έκθεση Afro-Atlantic Histories, η οποία εξετάζει σε βάθος τις ιστορικές εμπειρίες και τους πολιτιστικούς σχηματισμούς των Μαύρων και Αφρικανών από τον 17ο αιώνα και απεικονίζει την κληρονομιά του διατλαντικού δουλεμπορίου σε όλη την αφρικανική διασπορά.

Περισσότερα από 130 ισχυρά έργα τέχνης – ζωγραφικής, γλυπτικής, φωτογραφιών και μέσων που βασίζονται στον χρόνο όλα έργα καλλιτεχνών της Αφρικής, της Ευρώπης, της Αμερικής και της Καραϊβικής, ζωντανεύουν αυτές τις αφηγήσεις.Τα έργα καλύπτουν χρονική περίοδο 500 χρόνων, από την έναρξη του διατλαντικού δουλεμπορίου το 1600 και έχουν κατανεμηθεί σε έξι θέματα:

Χάρτες και περιθώρια, Σκλαβιά και χειραφέτηση, Καθημερινή ζωή, Τελετουργίες και Ρυθμοί, Πορτρέτα και Αντιστάσεις, Ακτιβισμός. Η ιδέα για τη σχεδίαση της έκθεσης είναι να δημιουργήσει μια οπτική συζήτηση μεταξύ εικόνων σε όλη την ιστορία και τις προοπτικές, αμφισβητώντας την ιδέα μιας και μοναδικής αφήγησης που θα καθορίζει την αφρικανική διασπορά.

“Πρόκειται για μια απόκλιση από την παλαιότερη μουσειακή παράδοση που αντί να εστιάζει σε έναν μόνο καλλιτέχνη ή μία σχολή, η έκθεση Afro-Atlantic Histories αντιπαραβάλλει ποικιλία απόψεων ανά είδος, χρόνο και γεωγραφία, με δημιουργούς όπως ο γάλλος ζωγράφος Jean-Baptiste Debret, ο γκανέζος καλλιτέχνης εγκαταστάσεων Ibrahim Mahama και η αμερικανίδα καλλιτέχνης Kara Walker. Βάζουμε όλες αυτές τις διαφορετικές φωνές σε συνομιλία —διιστορικές, διεθνικές συνομιλίες— για να δημιουργήσουμε αυτόν τον διάλογο», λέει η επιμελήρια της έκθεσης Kanitra Fletcher, η οποία, μόλις τον Ιανουάριο, έγινε η πρώτη επιμελήτρια αφροαμερικανικής και αφρο-διασπορικής τέχνης της Πινακοθήκης.

Ακόμη και η θέση της έκθεσης στο Δυτικό Κτήριο του μουσείου προορίζεται να επανεξετάσει τις ισχύουσες συμβάσεις. Στο παρελθόν, το West Building της Πινακοθήκης, το οποίο στεγάζει τους ευρωπαϊκούς πίνακες και γλυπτά της συλλογής, φιλοξενούσε τα πιο παραδοσιακά κομμάτια, ενώ πολλά από τα πιο έντονα ήταν στη μοντερνιστική ανατολική πτέρυγα. Η τοποθέτηση αυτής της έκθεση στο ίδιο κτίριο με τα έργα Monets and Seurat του αρχικού ευεργέτη Paul Mellon έχει σκοπό να στείλει ένα μήνυμα: «Δημιουργεί χώρο για την παρουσία των μαύρων και αφρικανών ανθρώπων και δείχνει πώς υπήρξαν αναπόσπαστο κομμάτι της ανάπτυξης του λεγόμενου δυτικού πολιτισμού», λέει η Fletcher.

Σε συνδυασμό με την έκθεση των Αφροατλαντικών Ιστοριών, η Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσιγκτον έχει ανακοινώσει ένα εκτενές πρόγραμμα παραστάσεων, ταινιών, διαλέξεων, συναυλιών και κοινοτικών προγραμμάτων με επίκεντρο την τέχνη της Αφρικανικής Διασποράς.