160 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΙΙΝΣΚΥ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

Share on facebook
Share on twitter
Share on email

κείμενο: anyteart

160 χρόνια συμπληρώνονται εφέτος από την λειτουργία του θεάτρου όπερας και μπαλέτου Μαριίνσκυ της Αγίας Περούπολης το οποίο αποτελεί σύμβολο της ρωσικής θεατρικής κουλτούρας. Αν και ιδρύθηκε το 1783 με διάταγμα της Μεγάλης Αικατερίνης, το Αυτοκρατορικό Θέατρο της Ρωσικής Όπερας και Μπαλέτου ονομάστηκε το 1860 «Μαριίνσκι», αργότερα, προς τιμήν της αυτοκράτειρας Μαρίας Αλεξάντροβνα, της συζύγου του Αλεξάνδρου Β΄, και που ήταν θαυμαστής των θεάτρων.

Με αφορμή την επέτειο των 160 χρόνων οργανώνεται στο φουαγιέ του Mαριίνσκυ -II, έκθεση αφιερωμένη στη συνεργασία του Θεάτρου με τον Πιότρ Ιλιτς Τσαϊκόφσκι ενώ στις 14 Οκτωβρίου, στο πλαίσιο του εορτασμού δόθηκε παράσταση της “Λίμνης του  Κύκνων” με πρωταγωνιστές τη Βικτόρια Τερέσκιν και τον Κιμίν Κι.

Το Μαριίνσκυ πολύ πριν από την ίδρυση του Θεάτρου Μπολσόι στη Μόσχα, ήταν το κορυφαίο ρωσικό θέατρο όπερας και μπαλέτου της Ρωσίας, το αγαπημένο των τσάρων και των σοβιετικων ηγετών στη συνέχεια. Το ρεπερτόριό του περιελάμβανε ιταλική μουσική όπερας και δωματίου, μουσική μπαλέτου και αίθουσας χορού, καθώς και γαλλικές και ρωσικές δραματικές παραγωγές. Η ιστορία του ξεκίνησε με την κατασκευή του θεάτρου Bolshoi Kamenny (Big Stone) στην Αγία Πετρούπολη το 1784. Ήταν το πρώτο μόνιμο θέατρο στη Ρωσική Αυτοκρατορία και ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα στην Ευρώπη. Το ιστορικό του κτίριο ήταν παρόμοιο με το μελλοντικό κτίριο του θεάτρου Μπολσόι της Μόσχας, το οποίο χτίστηκε τη δεκαετία του 1820. Το Mαριίνσκυ, όπως το ξέρουμε στις μέρες μας, βασίστηκε στο θέατρο Bolshoi Kamenny, μέχρι το 1886 όταν κατασκευάστηκε το νέο κτίριο.

Από τη σκηνή του έχουν περάσει διάσημα ονόματα της όπερας και του μπαλέτου της Ευρώπης. Το 1802, ο Γάλλος χορογράφος Charles Didelot έφτασε στην Αγία Πετρούπολη και ηγήθηκε του συγκροτήματος μπαλέτου των αυτοκρατορικών θεάτρων. Το 1847, ο Γάλλος χορογράφος, Μάριους Πετιπά, ανέλαβε το μπαλέτο της Ρωσίας και εκπαίδευσε αρκετές γενιές επαγγελματιών χορευτών μετατρέποντας το ρωσικό μπαλέτο σε ένα από τα καλύτερα του κόσμου.

Μετά την επανάσταση των μπολσεβίκων, μετονομάστηκε, το 1935, σε Θέατρο Κίροφ όνομα, προς τιμήν ενός επαναστάτη ηγέτη, του Σεργκέι Κίροφ. Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το ιστορικό όνομα του θεάτρου αποκαταστάθηκε το 1992, με εντολή του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή Βάλερυ Γκέργκιεφ, ο οποίος είχε αποφοιτήσει από το Ωδείο του Λένινγκραντ και από το 1977 εργαζόταν ως βοηθός μαέστρος στο θέατρο Kίροφ. Σήμερα, ο Γκεργκιέφ είναι μια από τις πιο διάσημες και σημαντικές προσωπικότητες στον κόσμο της κλασικής μουσικής. Το 2006, με πρωτοβουλία του, το θέατρο απέκτησε μια ξεχωριστή αίθουσα συναυλιών σε σχέδια Γάλλο αρχιτέκτονα Xavier Fabre και ακουστική του Ιάπωνα Yasuhisa Toyota. Εκτός από τη μοναδική ακουστική του, το Mariinsky Concert Hall φημίζεται για το Όργανο, ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.

Μετά από προσπάθειες του Γκέργκιεφ, το 2008 το θέατρο προχώρησε στην κατασκευή νέας σκηνής. Το κτίριο του σχεδιάστηκε από το καναδικό γραφείο, Diamond Schmitt Architects και άνοιξε το 2013. Αντιμετώπισε έντονη κριτική επειδή θεωρήθηκε ότι δεν συμφωνούσε με το ιστορικό αρχιτεκτονικό στιλ της πόλης. Ωστόσο, ο δυτικός Τύπος επαίνεσε το κτίριο για το σχεδιασμό, τον τεχνικό εξοπλισμό και την ακουστική του.

Από τη σκηνή του έχουν περάσει οι καλύτεροι ερμηνευτές. Η διάσημη Anna Pavlova και η Mathilde Kschessinska υπήρξαν πρώτες μπαλαρίνες, όπως και οι Βασλάβ Νιζίνσκυ, Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ. Επίσης, τα αστέρια της όπερας περιλάμβαναν το θρυλικό Feodor Chaliapin.

 

Με πληροφορίες από Russia beyond